Bournemouth'un Sahte Forveti Bir Efsane; Solanke Kaos İçin Çok Derine İniyor
Dominic Solanke sahte bir forvet değil. O bir yem forvet ve sürekli orta sahaya çekilmesi Bournemouth'un hücum potansiyelini sessizce boğuyor. Kirazlar'ın ünlü kaosu tahmin edilebilir hale geliyor ve bunun kök nedeni, onları özgürleştirmek için tasarlanan sistemin ta kendisi.
Taktik Ortodoksluk ve Andoni Iraola'nın Gerçeği
Andoni Iraola, Rayo Vallecano'dan dikey, yüksek tempolu futbol konusunda bir üne sahip olarak geldi. Vallecano'daki pres tuzakları, orta sıra takımlarının beklentileri aşması için bir reçete olarak övülüyordu. Ancak Premier League'de marjlar daha ince ve rakipler yapısal zayıflıkları daha hızlı istismar ediyor. Bournemouth'un sezon başındaki formu saygıdeğer olsa da, kritik bir dengesizliği maskeledi: pres yoğunlukları beklenen gollere dönüşmüyor.
İlk on lig maçından alınan veriler, Bournemouth'un yüksek top kazanma metriklerinde ilk altıda olmasına rağmen, rakip ceza sahasında topla buluşmalarda beşinci sıranın en altında yer aldığını gösteriyor. Fark bir bitiricilik sorunu değil; bir pozisyon sorunu. Solanke, çizgiler arasında top almak için derine indiğinde, genellikle kendi orta saha oyuncularına 10 metre mesafede oluyor ve hiç kimse stoperleri meşgul etmiyor. Arkadaki alan geniş, ancak top oraya yeterli hızla hiç ulaşmıyor.
Sahte Forvet Dogması Bireysel Güçlere Yük Oluyor
'Sahte forvet' terimi, yapılanmaya katkıda bulunan her forvet için tembel bir kısaltma haline geldi. Ancak Solanke için bu, onun profilinin yanlış uygulanmasıdır. O, içgüdüsel olarak bir ceza sahası forvetidir; geçen sezon attığı 15 lig golü, çoğu ceza sahası içi vuruşlardı. Onu yaratıcı bir merkez olmaya zorlamak, birincil tehdidini (ortalar ve ara paslar) azaltıyor. Sonuç, bu sezon sadece iki açık oyun golüyle rolleri arasında kalmış bir oyuncu.
Rakip stoperler artık Solanke'yi derinlere kadar takip etmekte rahat çünkü biliyorlar ki Bournemouth'un kanat forvetleri -Dango Ouattara ve Marcus Tavernier- arkasına tutarlı koşular yapmayacak. Taktik omurga, Bournemouth'un formasyonunu Iraola'nın amaçladığı V yerine U şekline sıkıştırıyor. Bu da geçişleri yorucu hale getiriyor ve genellikle derinden yapılan düşük kaliteli ortalarıyla sonuçlanıyor.
- Wolves'a karşı Solanke 23 kez top almak için indi, ancak arkasına sadece üç ilerletici pas atıldı ve hepsi son adam tarafından kesildi.
- Sheffield United ile 1-1 berabere kalınan maçta Tavernier, sağ ayağıyla altı kez içeri kat etti çünkü bindiren bir oyuncu yoktu; bek, Solanke'nin ceza sahasındaki yokluğunu telafi etmek için geride kalmıştı.
- Bournemouth bu sezon kontra ataklardan sadece iki gol attı ve bu alanda 14. sıradalar, buna rağmen kendi üçte birlik bölgelerinde kazandıkları toplarda dördüncü sıradalar.
Pres tasarımı kusurlu değil; kusurlu olan çıkış noktası. Solanke yukarıda kaldığında, Bournemouth'un presinde bir çapa var. O derine indiğinde, pas kanallarını tıkayan fazladan bir orta saha oyuncusuna dönüşüyor ve takım ileri momentumunu kaybediyor.
Karşı Argüman: Solanke'nin Geri Çekilmesi Kontrolü Sağlıyor mu?
Bazıları Solanke'nin geri çekilmesinin bölgesel ilerlemeyi kolaylaştırdığını ve Bournemouth'un topa daha iyi sahip olmasını sağladığını iddia edebilir. Ancak penetrasyon olmadan topa sahip olmak değersizdir. Kaliteyi belirleyen iki test sayılabilecek Arsenal ve Manchester City'e karşı Bournemouth sırasıyla %41 ve %35 topa sahip oldu, ancak son üçteki pas başarıları %70'in altındaydı ve bu, bu maçlarda herhangi bir takım arasında en kötülerinden biriydi. Solanke'nin daha derin rolü aslında prese karşı direncini azalttı çünkü sık sık baskı altında ilk temasta pas yapmak zorunda kalıyor ve bu da top kayıplarına yol açıyor.
Pep Guardiola'nın zekası pozisyon almada, dokunuş sayısında değil. Manchester City'de sahte forvet rolü, Kevin De Bruyne'nin onun önüne koşu yapması ve kanat oyuncularının boşalan alanı doldurmak için içe kat etmesi nedeniyle başarılı oluyor. Bournemouth bu desenlere sahip değil. Kanat oyuncuları geleneksel driplingçiler ve orta saha oyuncuları -Lewis Cook ve Alex Scott- gol tehdidi oluşturan koşular yapan isimler değil. Sahte forvet, Bournemouth'un kadrosunda bulunmayan bir senkronizasyon gerektirir.
Tahmin: İnatçı Bir Teknik Direktör Bournemouth'u Cezalandıracak
15 Aralık'a kadar Bournemouth, ligin en yapılandırılmış, derin bloklu takımlarından üçüyle karşılaşacak: Brighton, Crystal Palace ve Newcastle. Her biri U şeklini çalışmış olacak ve biri bundan faydalanacak. Spesifik tahminim: Brighton'ın 4-4-2'si Bournemouth'u geniş oynamaya zorlayacak ve Solanke'nin yokluğu, her maçta ilk stoperin temizlediği üç ortaya yol açacak.
Iraola inançlı bir teknik direktör, ancak inanç adaptasyon olmadan inadır. Solanke sıkışmış bir sahte forvet olarak kalırsa, Bournemouth yeni yılda 15. sıraya geriler ve sahibin sabrı tükenir. Alternatif basit: Solanke'nin geleneksel bir 9 numara gibi son stoperin omzunda oynamasına izin verin ve orta sahanın ona topu sağlamasına izin verin. Aradıkları kaos, sakinlik en az olduğunda en iyi şekilde işler ve bu sakinlik orta saha çizgisinin gölgesinde değil, ceza sahasında başlar.
İlgili Makaleler
Kategoriler: Taktik Analiz | LA Premier League Ana Sayfa
