Everton'ın Asıl Sorunu Gol Değil: Orta Sahada Boşluk

Everton'ın forvetleri aç kalıyor, israf etmiyor

David Moyes ocak ayında bir forvet arıyor, Real Sociedad'dan Orri Oskarsson radarında. Ancak Everton'ın sorunları eksik bir 9 numaradan çok daha derin. Orta saha adeta bir boşluk — ne savunmayı koruyor ne de hücumu besliyor. Bunu düzeltmeden forvet almak, futbolun deyimiyle çatı çökerken yeni bir ön kapı almak gibi.

Tarih, küme düşme savaşlarını orta sahaların kazandığını söylüyor

Everton'ın kendi geçmişine bakın. 1997-98'de son haftada ligde kalmalarını Don Hutchison'ın hırçın karakteri ve John Collins'in direnci üzerine kurulu bir orta saha sağladı. 2022-23'te Sean Dyche yönetimindeki kurtuluşları, Idrissa Gueye ve Amadou Onana'nın oluşturduğu orta saha ekseniyle geldi — sahayı kaplayan ve ikinci topları kazanan atletler. O sezon Everton, orta sahada kazanılan ikili mücadelede Premier League'de beşinci sıradaydı (Opta'ya göre). Geçen sezon ise 17. sıradaydı.

Şimdi çevrelerindeki takımlarla karşılaştırın. Küme düşmenin favorisi görülen Nottingham Forest, dörtlü savunmayı perdeleyen ve hızlı geçişleri başlatan işlevsel bir orta saha üçlüsü sayesinde ayakta kalıyor. Everton'da ise ne yıkıcı ne de yaratıcı bir orta saha var. Merkez orta sahadan ileri paslarda 18., orta üç bölgedeki baskılarda 16. sıradalar. Sonuç: ne topu tutabilen ne de hızlı geri kazanan bir takım.

Orta saha ne kalkan ne de sıçrama tahtası

Everton'ın mevcut orta saha seçenekleri — Gueye, James Garner, Abdoulaye Doucouré ve sürekli sakatlanan Dele Alli — tutarlı bir karışım sunmuyor. 35 yaşındaki Gueye artık eskisi gibi sahayı kaplayamıyor. Doucouré, oturmayı bilmeyen bir box-to-box koşucu. Garner düzgün bir pasör ama direnç gösterecek fizikselliği yok. Sonuç: kolayca atlanan ve çok az direnç gösteren bir orta saha.

Moyes geldiğinde Everton'ı "yenilmesi zor" bir takım yapacağına söz verdi. Bu, savunmayı koruyan bir orta saha gerektirir. Ancak Everton, alt üç sıra dışındaki tüm takımlardan daha fazla merkez bölgeden şut yiyor. Savunma hattı, orta saha koşucuları takip edemediği ve alanı kapatamadığı için defalarca açıkta kalıyor. Bu bir savunma sorunu değil — önlerindeki yapısal bir çöküş.

• Baskıya dayanıklılık yok: Everton'ın orta saha oyuncuları ligdeki tüm birimlerden daha fazla top kaybediyor (maç başına 16,3 kez), bu da tehlikeli top kayıplarına yol açıyor.
• Hat kıran pas yok: Everton'ın son üç bölgeye giden paslarının yalnızca %28'i merkez orta sahadan geliyor, bu da ligin en düşük ikinci oranı.
• Bacak yok: Gueye ve Doucouré bu sezon 11 maçta birlikte ilk 11'de başladı; Everton bunların sadece ikisini kazandı.

Karşı argüman: sorun forvetler, aptal

Eleştirmenler Everton'ın gol atma sıkıntısına işaret ediyor — 20 maçta yalnızca 15 gol, Dominic Calvert-Lewin formda değil ve Beto uyum sağlayamıyor. Kanıtlanmış bir bitiricinin takımı dönüştüreceğini savunuyorlar. Ancak bu, besleme hattını görmezden geliyor. Everton'ın maç başına beklenen golü (xG) 1,1 — ligde 16. sıra. Bir forvet yalnızca yaratılan fırsatları gole çevirebilir; Everton'ın orta sahası yeterince fırsat yaratmıyor. Oskarsson ya da başka bir forvet kırıntılarla besleniyor olacak.

Üstelik en iyi forvetler oyun kurmak için geriye gelir. Everton'ın orta sahası bu koşuları nadiren buluyor çünkü pası seçecek vizyon ve soğukkanlılıktan yoksun. Sorun bitiricilikte değil; yaratıcılıkta. Topu ileri taşıyabilen bir orta saha olmadan Everton, kör bir alet olarak kalacak.

Karar: Moyes ortayı düzeltmezse Everton küme düşme savaşına çekilecek

Bu hızlı bir çözüm değil. Moyes'in bacakları olan bir defansif orta saha ve ileri pas atabilen bir oyuncu alması gerekiyor — bir forvet daha değil. Everton ocak ayında bir orta saha almaz ve mevcut karışımla devam ederse mart ayında alt üçte olacaklar. Bunu not edin: Everton orta saha yapısını değiştirmezse önümüzdeki beş lig maçının hiçbirinde birden fazla gol atamayacak. Sorun önde değil; ortada.

Kategori: Taktik Analiz | LA Premier League Ana Sayfa