Man Utd'ın 120M€ Orta Saha Takıntısı: Kaosun Perdesi

Manchester United'ın Barcelona'nın Fermín López için belirlediği 120M€'luk değeri karşılamaya hazır olması—Chelsea akbabalar gibi etrafında dönerken—hırs değil. Bu, entelektüel iflasın itirafı. Kulüp, takım kurmayı bilmediği için orta saha oyuncusu istifliyor.

Bu bir transfer stratejisi değil. Bu, durum tespiti kılığına sokulmuş bir panik tepkisi. Ve başarısız olacak.

Reklam alanı · 728×200 Bu alanın sponsoru olun 22.500 TL/ay · tek sponsor Reklam ver →

Hayaller Tiyatrosu, Absürt Tiyatrosu'na Dönüştü

2013'e geri dönün. David Moyes, Michael Carrick, Ryan Giggs ve Shinji Kagawa'yı içeren bir orta sahayı devraldı. Cesc Fàbregas ve Thiago Alcântara'yı hedef olarak belirledi. İkisi de hayır dedi. United, Marouane Fellaini'nin serbest kalma maddesini son dakikada tetiklemek zorunda kaldı. Kalıp çizilmişti.

2025'e hızlı ileri sarın: isimler değişti ama müzik aynı. United, Sir Alex Ferguson emekli olduğundan beri transferlere 1,5 milyar £'dan fazla harcadı. Bu sürede sadece bir Premier Lig şampiyonluğu kazandılar—o da altı ay sonra kovdukları teknik direktörün altında.

Şimdi Fermín López'i istiyorlar. Yetenekli bir oyuncu, kesinlikle. Var olmayan bir soruna 120M€'luk çözüm mü? Kesinlikle. United'ın kadrosunda zaten Bruno Fernandes, Kobbie Mainoo, Mason Mount, Casemiro ve Christian Eriksen var. İki ya da üç pozisyon için beş A milli orta saha oyuncusu. Altıncıyı eklemek hiçbir şeyi düzeltmez. Sadece yönetilecek bir ego ve amortismana tabi tutulacak bir maaş daha ekler.

Fermín López Kumarına Karşı Argümanlar

López'i transfer etme argümanı baştan çıkarıcı: genç, teknik olarak yetenekli ve Barcelona'da kanıtlanmış. Ama United bir oyuncu transfer etmiyor. Bir manşet transfer ediyor. Kulübün transfer politikası, çürümeyi gizlemek için tasarlanmış bir PR egzersizine dönüştü.

Tutarlı kimlik yok: United 2013'ten beri beş kalıcı teknik direktörü işe alıp kovdu. Her biri farklı profiller istedi. Moyes Fellaini'yi istedi. Van Gaal Schweinsteiger'i istedi. Mourinho Matic'i istedi. Solskjær Van de Beek'i istedi. Ten Hag Casemiro'yu istedi. Amorim ise... tam olarak neyi istiyor? Kimse bilmiyor, en başta teknik direktörün kendisi.
Altyapı ihmalı: Kobbie Mainoo, 2016'da Marcus Rashford'tan bu yana A takımda kendini kanıtlayan tek altyapı mezunu. Bu arada Manchester City Phil Foden, Rico Lewis ve Cole Palmer'ı çıkardı—hepsi büyük kupalar kazandı. United'ın altyapısı artık rakipler için bir besleyici sistem, başarı için bir temel değil.
Finansal pervasızlık: United'ın net borcu 500 milyon £'un üzerinde. Ya en iyi dönemlerini geride bırakmış ya da sürekli sakatlanan iki orta saha oyuncusuna—Casemiro ve Mount'a—120 milyon £ harcadılar. López'i benzer bir bonservis bedeliyle eklemek, yıllık maaş yükünü 400 milyon £'un üzerine çıkarır. Bu, PSR altında sürdürülebilir değil.

Karşı Argüman: 'Ama United Rekabet Etmek İçin Harcamak Zorunda'

Sağlam karşı argüman açık. United, Avrupa'daki neredeyse her kulüpten daha fazla gelir üretiyor. Büyük harcama yapmayı göze alabilirler. Glazers, 2005'ten beri temettüler, borç geri ödemeleri ve ücretler aracılığıyla 1,5 milyar £'dan fazla para çekti. Kulüp rekabet etmek istiyorsa yatırım yapmalı.

Ama bu asıl noktayı kaçırıyor. Sorun United'ın harcayıp harcayamayacağı değil. Sorun bu şekilde harcamalı mı? Liverpool Virgil van Dijk ve Alisson Becker için 120 milyon £ harcadı—onlara Şampiyonlar Ligi ve Premier Lig kazandıran iki dönüştürücü transfer. Arsenal Declan Rice için 105 milyon £ harcadı—belirli bir taktiksel sorunu çözen bir oyuncu. United Antony için 85 milyon £ ve Rasmus Højlund için 73 milyon £ harcadı. İkisi de bonservis bedelini haklı çıkarmadı.

Fark planlamada. Liverpool ve Arsenal zayıflıkları belirledi ve çözümler imzaladı. United parlak nesneler belirliyor ve onları imzalıyor. Fermín López bir çözüm değil. O başka bir parlak nesne.

Karar: United López'i Alacak ve Fark Etmeyecek

Manchester United, Fermín López'i—ya da ona çok benzeyen birini—imzalayacak çünkü kendini tutamıyor. Futbol insanlarından ziyade bankacılar ve ticari yöneticiler tarafından domine edilen kulübün karar alma yapısı, büyük bir isme hayır demeyi beceremiyor. Michael Carrick'e oynaması için 120 milyon £'luk bir oyuncak verilecek, tıpkı Erik ten Hag'a Casemiro ve Antony'nin verilmesi gibi.

López tantanayla gelecek. Birkaç gol atacak. United altıncı ya da yedinci bitirecek. Ve on sekiz ay içinde, döngü tekrarlanırken ayrılık iddialarıyla anılacak. Glazers'ın en büyük mirası borç değil. Kulübün her seviyesine bulaşmış stratejik hiçlik.

Tahmin: United, 2026-27 sezonundan önce bir merkez orta sahaya 100 milyon £'un üzerinde harcayacak. Bu sürede Premier Lig'i kazanamayacaklar. Döngü devam ediyor.