Bournemouth'un presi, güzelce koreograflanmış bir intihar anlaşması

Andoni Iraola, Premier Lig'in en izlenilesi küme düşme adayını kurdu; bu takım, yüksek ip üzerindeki gösterisiyle hem hayranlık hem de kalp krizi uyandırıyor. Ancak estetiğin altında, daha önce fark edilmemesine akıl sır erdiremeyeceğiniz yapısal bir kusur yatıyor.

Pochettino'nun Tottenham'ından bu yana en iyi pres, ama ölümcül bir farkla

Iraola'nın gegenpressing çerçevesi, çılgın dörtlü forvet hattı ve orta sahada agresif adam adama markajıyla, Mauricio Pochettino'nun erken dönem Tottenham'ını anımsatıyor. Ancak Pochettino'nun takımlarında Toby Alderweireld'in toparlanma hızı ve Victor Wanyama'nın koruması vardı. Bournemouth'ta bunların hiçbiri yok. Onların presi, önlemeye çalıştığı geçişlere kapı aralayan bir intihar görevi.

Rakamlar neden daha derin bir rahatsızlığı gizliyor?

PPDA'ları (aksiyon başına pas) altı civarında seyrediyor ve ligin en agresif takımları arasında yer alıyor. Ancak taktiksel incelikten yoksun saldırganlık sadece pervasızlıktır. Sorun yoğunluk değil; sistemsel bir koruma eksikliği. Pres kırıldığında, Bournemouth'un orta sahası hayalet kasabaya dönüyor. Stoperler, kurtarışları için iyi olmasına rağmen süpürücü olmayan bir kalecinin arkasında 40 yardalık bir boşluğu savunmak zorunda kalıyor.

  • Liverpool'a karşı evinde, Alisson'un tek pası dört Bournemouth presini geçti ve Diogo Jota'yı Marcos Senesi ile baş başa bıraktı; bu eşleşme neredeyse golü garantiledi.
  • Chelsea'ye karşı, Enzo Fernández'in kolayca aşırttığı top, Lewis Cook'u kendi kalesinden 30 yarda uzakta yakaladı. Bu bir hata değil; bir plan.
  • Villa deplasmanında Youri Tielemans, Bournemouth'un sol orta saha oyuncusunun boşalttığı alanda topla buluştu, döndü ve Ollie Watkins'e pasını verdi. Aynı desen, aynı sonuç.

Şöyle diyebilirsiniz: cesurlar ve cesaret sizi ligde tutar

Iraola'nın savunucuları, stillerinin kaosu geride bırakacak kadar xG ürettiğini, yüksek pres cesaretinin kurtulanları mahkumlardan ayırdığını iddia edecek. Ancak cesaret temel aritmetiğin yerini tutmaz. Bournemouth deplasmanda maç başına 1.8 gol yiyor. Geçen sezon küme düşen beş takımın tümü orta saha savaşını kaybetti; hayatta kalan üç yükselen kulüp daha az pres yaptı, daha çok değil.

Tahmin: Şubat ayına kadar otobüsü park edecekler ya da bavullarını toplayacaklar

Altı ay sonra Dean Court'a dönün. Ya Iraola uyum sağlayacak, orta sahayı on metre geriye çekip topu bırakacak—bu da onu kült bir kahraman yapan kimliğinden vazgeçmek anlamına gelir—ya da takım, Goodison Park'ta ev sahibi takımın preslemeyi reddedip 3-0 kazandığı maçta romantizmleri torpillenerek ligin dibine demir atacak. Hayatta kalmanın matematiği affetmez.

İlgili Haberler

Kategori: Taktik Analiz | LA Premier Lig Ana Sayfa