Pep ve Ekibinin Kusursuz Planları Ters Tepiyor

Manchester City'nin akademisi, İngiliz futbolunun en pahalı yetiştirilmiş yabani otu: her zaman umut vadeden ama A takımın asla gerçek anlamda hasat etmediği bir ürün. Bu yazki göç — Liam Delap'in Chelsea'ye 40 milyon sterlinlik transferi, Taylor Harwood-Bellis'in Aston Villa'dan teklif alması — bir tesadüf değil. Bu, kulübün övülen gençlik planının sistematik bir başarısızlık olduğunun soğuk ve kesin bir kanıtı.

Kum ve Excel Üzerine Kurulu Model

Etihad Kampüsü 200 milyon sterline mal oldu ve Premier Lig'in La Masia'sı olması gerekiyordu. Bunun yerine, A takım yıldızları değil, satılabilir varlıklar üreten ultra verimli bir kar-zarar motoruna dönüştü. Pep Guardiola'nın 2016'da gelişinden bu yana sadece bir avuç akademi ürünü gerçek anlamda etki yarattı — Phil Foden, belki Rico Lewis — ama ayrılıkların hacmi şaşırtıcı. Kulüp bu süre zarfında 50'den fazla akademi oyuncusunu sattı veya serbest bıraktı ve yaklaşık 150 milyon sterlin gelir elde etti; ancak A takım yolu hâlâ ithal oyuncular için döner kapı.

Karşılaştırma acımasız. Chelsea'nin Cobham'ı son zamanlarda A takıma Conor Gallagher, Reece James ve Mason Mount (satışına kadar) kazandırdı; Manchester United'ın akademisi ise Marcus Rashford, Alejandro Garnacho ve Kobbie Mainoo gibi isimler üretti. City ise "City yolu"ndan bahsediyor ama kendi mezunları rutin olarak satılıyor veya takas malzemesi yapılıyor. İstatistikler affetmiyor: Son beş sezonda City'nin akademisi, A takımın Premier Lig dakikalarının yalnızca %2,1'ine katkı sağladı. Ligin ilk altı takımının ortalaması %8'in üzerinde.

Yol İyi Niyet Taşlarıyla ve Büyük Ücretlerle Döşeli

Kulübün savunması, akademinin amacının A takımı tanımlamak değil, desteklemek olduğu yönünde. Ancak bu, stratejik tutarsızlığı görmezden geliyor. Bir tesise 200 milyon sterlin harcayıp, Jason Wilcox ve Brian Marwood gibi isimleri işe alıyorsanız, onu fırsattan mahrum bırakmazsınız. Sonuç, vaat, kiralık, satış döngüsü — hesapları dolduran ama ruhu tüketen, gerçekleşmemiş potansiyelin konveyör bandı.

  • Gençlik seviyesinde verimli bir forvet olan Liam Delap, yalnızca iki A takım maçına çıktıktan sonra gözden çıkarıldı. 40 milyon sterlinlik değerlemesi, City'nin onun gerçekte olabileceğine inandığı şeyin değil, potansiyelinin bir ifadesi.
  • İngiltere U21 kaptanı Taylor Harwood-Bellis'in, dördüncü stoper olarak güvenilmek yerine 25 milyon sterline çıkabilecek bir ücretle ayrılmasına izin verildi.
  • Geçen sezon kiralık olarak ligin en iyi genç orta sahalarından biri olan James McAtee, sadece yedek kulübesini ısıtmak için geri getirildi. Şimdi büyük olasılıkla satılacak.

Bu acımasızlık değil; varlıkların felaket düzeyinde kötü yönetimi. City'nin rakipleri bu akademi zenginliği için öldürürdü, ancak City onlara küresel transfer pazarında birer para birimi gibi davranıyor.

İtiraz: "Biz Bir Gelişim Kulübü Değiliz"

Yönetimin destekçileri, City'nin bir okul değil, bir süper kulüp olduğunu; en iyi yetenekleri satın alabileceklerini, gençleri riske atmalarına gerek olmadığını savunuyor. Pep Guardiola kamuoyu önünde "baskı kazanmak içindir, geliştirmek için değil" dedi. Bu geçerli bir pozisyon — ama bu bir seçim. Ve bu seçimin sonuçları var. City, Erling Haaland'ı 51 milyon sterline transfer ettiğinde, bir nesil akademi forvetinin kapısını fiilen kapattı. Jack Grealish'i 100 milyon sterline kaptıklarında, Etihad'ı hayal eden her kanat oyuncusunun yolunu tıkadılar.

Ancak gerçek çıktıya baktığınızda itiraz çöküyor. Tüm bu harcamalara rağmen A takım yaşlanıyor. Kevin De Bruyne 33 yaşında. Bernardo Silva 29 ve huzursuz. Bel kemiği Rodri 28 ve çok zorlanıyor. Yine de City'nin bu rollere girmeye hazır hiçbir akademi oyuncusu yok. Delap ve Harwood-Bellis'i şimdi satarak sadece para kazanmıyorlar — planlarının gelecek için hiçbir şey üretmediğini itiraf ediyorlar. 20 milyon sterlinin üzerindeki ücretler, temel vaadini yerine getirememiş bir stratejinin tazminatı.

Karar: Planın Denetime İhtiyacı Var

Üç sezon içinde mevcut gruptan en az ikisi — McAtee, Oscar Bobb, belki Nico O'Reilly — satılmış ve Avrupa'nın üst düzey takımlarının ilk on birlerinde kendilerini kanıtlıyor olacak. Kaçınılmaz sonuç, City'nin bir oyuncuyu üç katı fiyata geri alması olacak; bu, kendi gelişim modellerinin grotesk bir kitabesi. Kulüp, anlık zafer arayışının bir sonraki KDB'yi üretmek için kurulan kuyuyu onarılamaz şekilde zehirleyip zehirlemediğini kendine sormalı. Cevap zaten satış defterinde.

İlgili Haberler

Kategori: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa