Everton'un Orta Saha Çöküşü: Dyche'ın Hayatta Kalma Planını Batıran Kriz

Everton'un orta sahası sadece kötü değil, aynı zamanda Sean Dyche'ın tüm projesini yutan taktiksel bir kara delik.

Puan silmeleri ve devralma hikayelerini bir kenara bırakın; karşınızda orta üçüncü bölgesi işlevsel bir boşluğa dönüşmüş bir takım var. Toffees, uyumsuz parçalardan oluşuyor: kuşatma altında şeklini koruyan bir savunma, kontratakta gol bulabilen bir hücum hattı ve topu kaybetmekten ya da geri çekilmekten başka bir şey yapmayan bir orta saha.

Tarihsel karşılaştırma Burnley 2018 değil; Sunderland 2016.

Premier Lig'de bu kadar kronik bir orta saha düzensizliğiyle hayatta kalan son takım David Moyes'in Sunderland'iydi; M'Vila, Cattermole, Kirchhoff ve Larsson'dan oluşan dörtlüsü ne pres direnci ne de hücum itişi sunabiliyordu. O takım 55 gol yemiş ve bir puan farkla ligde kalmıştı. Dyche yönetimindeki Everton da benzer bir yörüngede: Ekim ayından bu yana maç başına beklenen gol (xGA) 1.8 ile son üç dışındaki takımların en kötüsü; orta saha top kayıpları rakip fırsatlarının %40'ına doğrudan katkıda bulunuyor. Bunu, Dyche'ın Burnley'nin 7. ve 10. bitirdiği sezonlarla karşılaştırın: Cork ve Westwood ikilisi baskı altında %82 pas isabeti ortalaması yakalamıştı; Everton'ın mevcut ikilisi Onana ve Garner ise %71'de takılıyor.

Sorun çaba değil. Yapısal. Everton'ın orta saha oyuncuları sürekli olarak pres ve adam paylaşımı arasında sıkışıp kalıyor; savunma ile hücum arasında rakip koşucuların zevkle kullandığı 15 metrelik bir boşluk bırakıyorlar. Son 2-0'lık Aston Villa mağlubiyetinde Youri Tielemans ve John McGinn o bölgeye 12 pas gönderdi; Dwight McNeil ve Abdoulaye Doucouré'nin çalışması gereken alan tam da orasıydı. Onlar izlemekle yetindi.

İkili işlev bozukluğu: Onana ve Garner neden bir arada oynayamıyor?

Sean Dyche'ın tercih ettiği orta saha ikilisi, mavi formalar giymiş taktiksel bir çelişki:

• Amadou Onana — 1.96'lık bir yok edici, hava toplarını kazanıyor ama geçişlerde topu takipte kalıyor; hücum yarı sahasında maç başına sadece 2.1 top kazanma ortalaması ve Premier Lig orta saha oyuncuları arasında ilerici paslarda 15. sırada. Sadece savunma bıçağı olan bir İsviçre çakısı.
• James Garner — Teknik olarak düzgün ama fiziksel olarak zayıf bir pas dağıtıcı; baskı altında pas isabeti %68'e düşüyor ve hız eksikliği yüzünden her orta saha koşucusu tarafından geçiliyor. Zamanı tutamayan bir metronom.
• Abdoulaye Doucouré — 10 numara olarak görevlendirilmiş ama yerine getiremeyeceği savunma görevleriyle yükümlü; maç başına 1.3 top çalma ile ligin en düşük ortalamasına sahip hücum orta saha oyuncusu. Sahte forvet forması giyen bir dolandırıcı.

Bu parçaların toplamı, son üçte paslarda 19., şut yaratma aksiyonlarında 18. ve orta üçüncü bölgede kazanılan savunma ikili mücadelelerinde son sırada olan bir orta saha çıkarıyor. Dyche üç farklı diziliş denedi (4-4-2, 4-1-4-1, 4-2-3-1) ve sonuç aynı: rakipler ortadan dans ederek geçiyor.

Karşı argüman: Dyche pragmatist, her yolla hayatta kalır.

Menajerin destekçileri Everton'ın maç başına yediği golde 11. sırada olduğunu ve düşük blok organizasyonunun meşru bir strateji olduğunu söyleyecektir. Maç başına beklenen gol farkının (xGD) -0.45 olduğunu, 16. sıradaki bir takım için felaket olmadığını hatırlatacaklardır. Orta sahanın sonuç aldığı Crystal Palace ve Nottingham Forest galibiyetlerini öne sürecekler. Bu argüman cezbedici ama hatalı: hayatta kalmayı sürdürülebilirlikle karıştırıyor. Modern Premier Lig, orta bölgede topu tutamayan takımları cezalandırıyor. 2023 başından bu yana, 20. haftadan sonra son beşte bitiren ve orta saha pas isabeti %75'in altında olan hiçbir takım hayatta kalamadı; Everton %72.1'de. Dyche savunmasının dayanacağını umuyor ama sayılar bir çöküşün yaklaştığını gösteriyor. Önceki beş maçının dördünü kaybeden Fulham'a iç sahada alınan mağlubiyette Everton, orta saha top kayıplarından üç gol yedi; 15 dakikalık bir dilimde Onana ve Garner üçer kez top kaybetti.

Dyche'ın daha iyi seçeneği olmadığı; kadronun zayıf ve transfer penceresinin kapalı olduğu söylenebilir. Ancak bu, iç alternatifi görmezden geliyor: Garner'ı daha defansif bir varlık olan Idrissa Gueye ile değiştirmek ya da McNeil'i merkeze çekip kanat beklerle 4-3-3 oynamak. Dyche en azından rekabet edebilecek bir orta saha yaratmak için parçalara sahip; sadece oynatmayı reddediyor.

Mart ayına kadar Everton'ın orta sahası arka arkaya maçlarda altı puana mal olacak ve Dyche tüm sezon kaçındığı 4-3-3'e geçmek zorunda kalacak.

Sadece orta saha metriklerinden yola çıkarak küme düşme tahmini yapmak akıllıca değil; Burnley 2019-20'de daha kötü sayılara sahipti ama ligde kaldı. Ancak bağlam farklı: son üç (Sheffield United, Burnley, Luton) sınırlı da olsa rollerini bilen orta sahalara sahip. Everton'ın orta sahası pres mi yapacağını yoksa bekleyeceğini bilmeyen kafası karışık bireyler topluluğu. Önümüzdeki Aston Villa (deplasman), Tottenham (iç saha) ve Brighton (deplasman) maçlarına bakılırsa, savunma ile orta saha arasındaki boşluk acımasızca ortaya çıkacak. Puanlar uçup gidecek. Kaçınılmaz değişiklik, sinir bozucu bir son haftayı önlemek için çok geç kalacak.

Kategori: Taktik Analiz | LA Premier League Ana Sayfa