Wolves'un 3'lü Savunması Kale Değil, Saatli Bomba

Wolves'un üçlü savunması istikrarın temeli olarak övülüyor, ancak aslında orta sahayı boğan ve akıllıca pres yapan her takıma karşı onları savunmasız bırakan bir deli gömleği.

Tarihsel ve Taktiksel Bağlam

Nuno Espírito Santo'nun 2017'de gelişinden bu yana Wolves, geniş stoperlerin orta sahaya adım attığı ve kanat beklerin tüm genişliği sağladığı 3-4-3 veya 3-5-2 dizilişiyle özdeşleşti. Championship'te ve ilk iki Premier League sezonunda bu harika işledi: iki kez yedinci bitirip Avrupa'ya katıldılar. Ancak Premier League evrimleşti. Takımlar artık koordineli bir şiddetle pres yapıyor ve bir zamanlar bu kadar yenilikçi görünen üçlü savunma giderek arkaik görünüyor.

Reklam alanı · 728×200 Bu alanın sponsoru olun 22.500 TL/ay · tek sponsor Reklam ver →

İstatistikler endişe verici bir hikaye anlatıyor. Geçen sezon Wolves 58 gol yedi – ligde en çok gol yiyen yedinci takım. Beklenen gol (xGA) 56.3'tü, yani şanssız değillerdi. Daha da çarpıcısı, ligde merkezi pozisyonlardan (ceza sahası içinde, altı pas genişliğinde) en çok şut çeken üçüncü takım oldular. Savunma yapınız rakipleri en tehlikeli bölgelere yönlendiriyorsa, bu bir kale değil, bir paspastır.

Argüman: Çözdüğünden Daha Çok Sorun Yaratan Bir Sistem

Asıl sorun, Wolves'un üçlü savunmasının bir savunma kalkanı değil, onları orta sahada eksik bırakan bir hücum koltuk değneği olması. Savunmanın önünde sadece iki merkez orta saha ile Wolves rutin olarak orta üçte eziliyor. Genellikle João Gomes ve Mario Lemina'dan oluşan orta saha ikilisi yılmaz ama sık sık sayıca az kalıyor. Rakipler merkezi doldurup pas yollarını kesiyor ve Wolves'u uzun veya kanatlara zorluyor; burada kanat bekleri izole kalıyor.

Şu spesifik taktiksel kusurları düşünün:

Öngörülebilir oyun kurma: Wolves'un stoperleri, özellikle Max Kilman ve Craig Dawson, topu orta sahaya taşımaya teşvik ediliyor. Ancak preslendiklerinde kaçmak için teknik güvenlikten yoksunlar. Kilman geçen sezon 90 dakikada sadece 1.2 ilerleyici top taşıma tamamladı – bu kadar özgürlüğe sahip bir oyuncu için mütevazı. Sonuç, Aralık'ta Arsenal'e karşı 3-0 yenildikleri maçta olduğu gibi, tehlikeli bölgelerde sık sık top kaybı: Declan Rice, Kilman'ın oyalanan pasını keserek kontra atağı hazırladı.
Kanat bek kırılganlığı: Rayan Aït-Nouri ve Nélson Semedo'nun tüm kanadı kapatması bekleniyor. İleri çıktıklarında, geniş stoperler kapatmak için kaymak zorunda ve aralarında boşluklar oluşuyor. Bu, Şubat'ta Molineux'da Brentford'ın Yoane Wissa'sı tarafından acımasızca ifşa edildi; Wissa iki kez Kilman ile Toti Gomes arasındaki kanala koştu.
Orta saha ezilmesi: Sadece iki merkez orta saha ile Wolves maçları kontrol etmekte zorlanıyor. Geçen sezon ortalama sadece %44.3 topa sahip oldular – ligde en düşük altıncı. Top onlardayken, presi kıracak sayısal üstünlükten yoksunlar. João Gomes sık sık top almak için derine iniyor, ancak bu Lemina'yı iki veya üç rakibe karşı izole bırakıyor.

Karşı Argüman ve Çürütme

Karşı argüman, Wolves'un üçlü savunmasının savunma sağlamlığı sağladığı ve Pedro Neto ile Matheus Cunha gibi hücum yeteneklerinin savunma sorumluluğu olmadan parlamasına izin verdiğidir. Geçen sezon Manchester City ve Tottenham karşısındaki gol yemedikleri maçları kanıt olarak gösteriyorlar. Ancak bu sonuçlar norm değil, istisnalardı. City karşısında Wolves derine çekildi ve onları sinirlendirdi, ama şansa güvendiler – City birkaç net şansı kaçırdı. O maçtaki beklenen gol sayısı 2.4'tü, yani en az iki gol yemeleri gerekiyordu.

Dahası, sistem aslında hücumcuları özgürleştirmiyor; onları izole ediyor. Orta saha kontrolü olmadan, ön üçlü sık sık servisten mahrum kalıyor. Cunha, tüm liderlik özelliklerine rağmen, top almak için sık sık orta sahaya iniyor ve ileride kimse kalmıyor. Bu bir özellik değil; bir hata. Üçlü savunmanın bir platform sağlaması gerekiyor, ancak sürekli kuşatma altındayken, kaçışı olmayan bir sığınağa dönüşüyor.

Karar ve Tahmin

Wolves bu sezon küme düşmeyecek – en az üç daha kötü takım var. Ancak üçlü savunma onlara Avrupa futbolu şansına mal olacak ve alt yarıda bitirmelerinin ana nedeni olacak. Spesifik olarak, 60 veya daha fazla gol yiyecekler ve topa sahip olma ortalamaları %45'in altında kalacak. Sezon sonunda Gary O'Neil, üçlü savunmayı terk etmesi için artan bir baskıyla karşılaşacak. Not edin: Wolves kalan maçlarının çoğunda üçlü savunmada ısrar ederse, 14. sıradan yükseğe çıkamazlar. Aralık ayına kadar dörtlü savunmaya geçerlerse, üst yarı için mücadele edebilirler. Saat işliyor.