Man United Altyapısı: Nostalji Müzesi, Yetenek Fabrikası Değil

Manchester United'ın altyapısı bir vitrin projesi. Kulübün kendini genç futbolun ahlaki bekçisi olarak gösterme çabasına hizmet ediyor, A takıma oyuncu yetiştirmeye değil.

92 kuşağı artık bir yük. Kulüp her yıl efsanelerini sahneye çıkarıp bir daha asla tekrarlanmayacak altın bir nesli hatırlatıyor. Bu arada gerçek üretim hattı kurudu.

Reklam alanı · 728×200 Bu alanın sponsoru olun 22.500 TL/ay · tek sponsor Reklam ver →

92 Kuşağı Teselli Battaniyesi, Plan Değil

2013'ten bu yana United onlarca altyapı mezununa ilk maç şansı verdi. Çok azı 50'den fazla A takım maçına çıktı. Marcus Rashford bir yana, liste bir 'acaba'lar geçidi: Mason Greenwood, Scott McTominay, Dean Henderson, Axel Tuanzebe, James Garner.

Manchester City ile kıyaslayın. Phil Foden, Rico Lewis, Cole Palmer (Chelsea'ye satılmadan önce), Romeo Lavia. City'nin altyapısı acımasız bir üretim bandı. United'ınki ise bir hediyelik eşya dükkanı.

Liverpool'dan Isaac Konde'nin son transferi tam da bunun örneği. 16 yaşında bir kanat oyuncusu, burs sözleşmesi ve ardından beş yıllık profesyonel kontrat. Zaten Amad Diallo, Facundo Pellistri ve Alejandro Garnacho'yu barındıran kalabalık bir genç kadroya katılacak. Hiçbiri ilk 11'i garantileyemedi.

Strateji Geliştirmek Değil, Stoklamak

United'ın genç oyuncu transfer politikası dağınık. Rakiplerin altyapılarından gençleri alıyor, kiralıyor ve sonra yok pahasına satıyorlar. Kulüp genç oyuncuları geliştirilecek yetenekler değil, elden çıkarılacak varlıklar olarak görüyor.

Sol bek durumuna bakın. United Nathaniel Brown, Lewis Hall ve şimdi Joaquin Seys'in peşinden koştu. İki yılda üç sol bek. Bu arada altyapı mezunu Alvaro Fernandez Benfica'ya 5 milyon sterline satıldı. Şu anki değeri 30 milyon sterlin.

Aynısı orta saha için de geçerli. United, uzun sözleşmeli 30 yaşındaki Casemiro'ya 60 milyon sterlin harcarken, altyapı ürünü James Garner Everton'a 9 milyon sterline satıldı. Garner şu anda lig tablosunda United'ın üstünde yer alan bir takımın kilit oyuncusu.

  • Isaac Konde: 16 yaşında Liverpool'dan alındı. Şans bulacak mı? Tarih hayır diyor.
  • Joaquin Seys: Club Brugge'dan 17 milyon sterlinlik sol bek. Altyapı yolunu tıkayan bir başka kısa vadeli çözüm.
  • Alvaro Fernandez: 5 milyon sterline satıldı, şimdi 30 milyon sterlin değerinde. United'ın yetenek değerlendirmesinin acı bir göstergesi.
  • James Garner: 9 milyon sterline satıldı, şimdi Premier Lig'de düzenli oynuyor. United'ın ön liberosu yok.

Karşı Görüş: United'ın Altyapısı Hâlâ Yetenek Üretiyor

United altyapısının savunucuları Rashford, Greenwood ve Garnacho'yu işaret ediyor. Kulübün genç oyuncu geliştirme geleneğinin eşsiz bir satış argümanı olduğunu savunuyorlar. Ama gelenek maç kazandırmıyor.

Acı gerçek şu: United'ın altyapı mezunları kulüp sayesinde değil, kulübe rağmen başarılı oluyor. Rashford, gençlere güvenmekten başka çaresi olmayan Louis van Gaal döneminde parladı. Garnacho, 16 yaşında Atletico Madrid'den alındı, 9 yaş altı takımından yetişmedi.

Kulübün genç takımları çekici futbol oynuyor ama A takıma olan mesafe uçurum gibi. Kiralık gönderimler kötü yönetiliyor. Oyuncular Championship kulüplerine gönderilip unutuluyor. Carrington'daki antrenör kadrosu şişkin ama geçiş planı yok.

Karar: United En İyi Altyapı Yeteneğini İki Yıl İçinde Satacak

Manchester United'ın altyapısı bir vitrin projesi. Forma satmak ve 1992'yi bırakamayan eski oyuncuların egolarını okşamak için var. Kulüp rakip altyapılardan gençleri almaya, sezon öncesi onları sergilemeye ve sonra kapı dışarı etmeye devam edecek.

İki yıl içinde United'ın mevcut altyapı mezunlarından en az üçü Premier Lig'in orta sıra kulüplerine veya Avrupa takımlarına satılacak. Kulüp onların yerini daha iyi olmayan 40 milyon sterlinlik transferlerle dolduracak. Döngü devam edecek. 92 kuşağı gelecek için bir model değil, müze sergisi olarak kalacak.

Kategori: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa