Man United Transfer Çılgınlığı: Miras Yok Ediliyor

Rüyalar Tiyatrosu Artık Transfer Eğlence Parkı

Manchester United'ın yaz transfer dönemi bir strateji değil, kulüp kravatı takmış bir panik ataktı. Lisandro Martínez'in Atlético sonrası patlaması, teknik direktör Jason Wilcox'u hedef aldı — bu nadir bir açık isyan eylemiydi ve herkesin şüphelendiğini doğruladı: Old Trafford'da futbol planından kimin sorumlu olduğunu kimse bilmiyor.

Aile Gümüşünü Satmanın Gururlu Tarihi

United eskiden bitmiş ürünü satın alan ve arada bir altyapıdan çıkan fenomeni parlayan kulüptü. Bryan Robson, Roy Keane, Wayne Rooney'i düşünün — hepsi zirve değerinde alındı ve kazanan bir yapıya entegre edildi. Altyapı garnitürü sağlıyordu: Giggs, Scholes, Beckham, 92 Sınıfı. Ancak Sir Alex Ferguson emekli olduğundan beri kulüp oyunculara 1,5 milyar £'dan fazla harcadı ve sadece bir Europa League ile iki yerli kupa kazandı. Takımın omurgası o kadar sık yeniden inşa edildi ki, yanlış giden bir omurga füzyon deneyine benziyor.

Bu arada Manchester City altyapısını bir kâr makinesine ve A takım yetenek üretim hattına dönüştürdü. Chelsea genç oyuncuları sıkıntılı varlıkları satın alan bir hedge fonu gibi istifledi. United mı? Dean Henderson'ın gitmesine izin verdiler, André Onana'yı 47 milyon £'a aldılar ve sonra duran toplardan gol yemesini izlediler. Scott McTominay'i Napoli'ye sattılar ve hemen orta sahada hafif kaldılar. Bu model kötü şans değil; transfer politikasını tutarlı bir oyun tarzıyla hizalama konusundaki sistemik bir başarısızlık.

United'ın Üst Yönetimine Karşı Dava Ezici

Gelen INEOS rejimi acımasız bir denetim vaat etti. Bunun yerine, bir yaz tereddüt, Chelsea'nin şimdi yaptığı 100 milyon £'luk Alex Scott kumarını yankılayan başarısız Frenkie de Jong takibi ve acil kiralık oyunculara bağımlılık gördük. United'ın maaş bütçesi ligde hâlâ en yüksek, ancak kadro derinliği David Brent'in iş planından daha ince. Kulüp inşa etmiyor; yangın söndürüyor.

• Son üç transfer döneminde United stoperlere 200 milyon £ harcadı, ancak hâlâ 36 yaşındaki Jonny Evans tarafından bir arada tutulan bir dörtlü savunma sahaya sürüyor.
• Altyapı beş yılda sadece bir düzenli ilk 11 oyuncusu çıkardı — Marcus Rashford — City ise Cole Palmer, Romeo Lavia ve James Trafford'u toplam 100 milyon £'a sattı.
• United'ın sağlık departmanı kronik bir yük: Rasmus Højlund, Mason Mount ve Luke Shaw tekrarlayan sakatlıklar yaşadı ve Sergio Reguilón ile Marcel Sabitzer gibi panik kiralıkları zorunlu kıldı.

Bunu Liverpool ile karşılaştırın; LASK deplasmanı için Szoboszlai, Gakpo ve Isak'ı kaybettiler ve yine de tutarlı, öne çıkan bir takım sahaya sürdüler. Iraola'nın Wirtz ve Barcola'ya olan güveni test ediliyor, ama en azından algılanabilir bir fikir var. United'ın fikri yok, sadece pahalı doğaçlama var.

Karşı Argüman: Kaos Sadece Geçiş Dönemi

Çelikleştirilmiş savunma, United'ın yeni sahiplik altında acı verici bir yeniden yapılanmanın ortasında olduğu, Glazers'ın çöküşünün bir yazda geri alınamayacağı ve INEOS ekibinin bir yapıyı dayatmak için zamana ihtiyacı olduğudur. Bu karmaşanın ölçeğinde gerçek payı var: antrenman sahası, scout ağı ve maaş yapısı hepsi köklü reform gerektiriyor.

Ama zaman bir strateji değildir. United'ın Ferguson'dan bu yana on bir yılı ve yedi kalıcı menajeri oldu. Her yeni rejim bir sıfırlama vaat etti, ancak kulüp aynı hataları yapmaya devam ediyor: satış değeri olmayan oyuncular almak, veri odaklı transferi ihmal etmek ve altyapıyı bir düşünce olarak görmek. Chelsea'nin Alex Scott için 100 milyon £'luk hamlesi agresif ama en azından genç, yüksek tavanlı bir yeteneğe yapılmış hesaplı bir bahis. United'ın Rasmus Højlund'a 72 milyon £'u potansiyele bir bahisti, ancak Danimarkalı hizmet ve destekten mahrum kaldı. Fark şu ki Chelsea'nin bir kadro kurma modeli var, ne kadar acımasız olursa olsun. United'ın rüzgarla değişen havaya dayalı bir yaklaşımı var.

Karar: United Yine İlk Altı Dışında Bitirecek

INEOS özerkliğe sahip gerçek bir sportif direktör atamaz, ona tutarlı bir taktik plan veremez ve altyapıya A takıma tanımlı bir yol açamazsa, Manchester United üst üste üçüncü sezon ilk altı dışında bitirecek. Bu yanlışlanabilir bir tahmin. İlk dörde girerlerse, maç günü programını alenen yiyeceğim. Ancak kanıtlar — maaşlar, sakatlıklar, tanımlı bir tarzın eksikliği, iyi satamama veya akıllıca alamama — tek bir yönü gösteriyor: geçiş kılığına girmiş düşüş ve harcamayı stratejiyle karıştıran bir kulüp.

Kategori: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa