Man Utd Altyapısı Artık Nostalji Gösterisi: Strateji Değil

Manchester United'ın efsanevi altyapısı artık bir üretim hattı değil. O bir teselli battaniyesi, bir pazarlama sloganı ve yolunu kaybetmiş transfer stratejisi için uygun bir bahane. 92 Kuşağı toz oldu. Ona tutunmak artık kulübe aktif olarak zarar veriyor.

Ölmeyi Reddeden Efsane

Her ağustos United taraftarlarına bir yol vaat edilir. Her mayısta o yol Port Vale'de bir kiralık dönemine çıkar. Kulübün altyapı politikası tutarlı bir plan üzerine değil, nostaljik bir yolculuk üzerine kurulu. 92 Kuşağı bir yıldırım çarpmasıydı, bir plan değil. United otuz yıldır bir kazayı yeniden yaratmaya çalışıyor.

Reklam alanı · 728×200 Bu alanın sponsoru olun 22.500 TL/ay · tek sponsor Reklam ver →

Bu arada Manchester City altyapısını bir kâr makinesine dönüştürdü. Chelsea yetenek stoklayıp saf kâr için satıyor. Liverpool, Arsenal, hatta Brighton net kimlik odaklı yollara sahip. United? Devasa ücretlerle 30 yaşındakileri alıp PR sıkışınca bir genci sahaya sürüyor. Kobbie Mainoo kuralı kanıtlayan istisna, kuralın kendisi değil.

Argüman: Bozuk Model İçin Bir PR Kalkanı

Altyapı, kronik transfer beceriksizliğini saptırmak için kullanılıyor. United Casemiro şeklindeki bir boşluğa 70 milyon sterlin harcadığında Mainoo'yu işaret ediyor. Solmakta olan bir yıldıza haftalık 350 bin sterlinlik sözleşme verdiğinde kameralar için bir altyapı mezununu öne çıkarıyor. Bu sinik bir kısır döngü.

  • 2013'ten bu yana United transferlere 1,5 milyar sterlinden fazla harcadı. Altyapıdan sadece Marcus Rashford ve Kobbie Mainoo düzenli ilk 11 oyuncusu oldu. On bir yılda iki.
  • Bu arada City aynı dönemde altyapı oyuncularını 200 milyon sterlinden fazlaya satarak A takımını finanse etti. United bunun çok küçük bir kısmını geri kazanabildi.
  • Kulübün 18 yaş altı takımı 2011'den bu yana sadece bir kez FA Youth Cup kazandı. Üretim hattı durdu.

United'ın stratejisi bir strateji değil. Romantikleri yanında tutmak için ara sıra bir genç oyuncu debutuyla süslenmiş bir dizi pahalı panik transferi. Kulüp kısa vadeli düşünce döngüsüne hapsolmuş, altyapıyı incir yaprağı olarak kullanıyor.

Nostaljiyi Savunmak

Karşı argüman baştan çıkarıcı: United'ın tarihi gençlik üzerine kurulu. Busby Babes, 92 Kuşağı, Hayaller Tiyatrosu. Bu kimliği terk etmek kulübün ruhunu terk etmek demek. Ayrıca FFP ve PSR altyapı yeteneğini saf kâr yapıyor, yani bu yola daha çok yatırım yapmak finansal olarak mantıklı.

Ama duygusallık kupa kazandırmaz. Busby Babes ve 92 Kuşağı, yerel scoutluk ve Manchester merkezli altyapı kurulumunun United'a coğrafi bir tekel verdiği farklı bir dönemin ürünüydü. O avantaj gitti. Artık her büyük kulüp 16 yaşındaki global yetenekleri topluyor. United, Newton Heath'in yerel ligleriyle değil, City'nin Etihad Kampüsü ve Chelsea'nin Cobham tesisiyle yarışıyor.

Üstelik PSR kârı ancak gerçekten satarsan önemli. United altyapı varlıklarını değeri düşene kadar paraya çevirmeyi reddediyor. Rashford'a dev bir sözleşme verdiler, sonra piyasa değerinin düştüğünü izlediler. Bu strateji değil; bu duygusallık.

Hüküm: United Yine İlk Dörtte Yer Alamayacak

United altyapıyı bir miras atraksiyonu değil, acımasız bir yetenek fabrikası olarak ele almadıkça geri kalmaya devam edecek. Tahminim: 2025-26 sezonunun sonunda United mevcut 21 yaş altı yıldız adaylarından en az üçünü toplamda 15 milyon sterlinin altında bir bedelle satmış veya serbest bırakmış olacak, aynı anda 28 yaşındaki bir orta sahaya 80 milyon sterlinden fazla harcayacak. Döngü devam ediyor. Nostalji gösterisi sürüyor.

Etiketler: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa