Derin Blok, Newcastle'ın En Büyük Düşmanı

Newcastle United'ın derin savunma bloğu bir kale değil, bir kafes. Saksağanlar, Premier Lig'e döndüklerinden beri kompakt orta saha veya derin bloka yaslandı ancak bu taktik seçim, hücum yeteneklerini körelten ve yapısal zayıflıklarını körükleyen kendi kendini sınırlayan bir strateji haline geldi.

Hırslı Başarılardan Pasif Seyirciliğe

2022-23 sezonunda Newcastle, 71 puanla dördüncü bitirdi; sağlam savunma (33 gol yenildi) ve amansız presle. Eddie Howe'un takımı orta sahada agresif pres yapıyor, rakip yarı sahada maç başına 11.4 kez top kapıyordu. Bu sezona hızlı saralım: bu sayı 8.7'ye düştü ve ortalama savunma hattı 2.3 metre geriledi. Değişiklik bir iyileştirme değil, bir geri çekilme.

2024-25 sezonu verileri, Newcastle'ın üst sıra takımlara karşı ortalama %44 topa sahip olduğunu, iki sezon önceki %49'dan düştüğünü gösteriyor. Daha az pozisyon üretiyorlar (maç başına 1.3 xG, 1.7'den düşük) ve geçişlerde daha fazla gol yiyorlar (kontrataklardan maç başına 0.95 xG, 0.6'dan yüksek). Derin blok onları kan kaybına uğratıyor.

Derin Blok En Güçlü Silahlarını Neden Köreltiyor?

Newcastle'ın en tehlikeli hücumcuları—Alexander Isak, Anthony Gordon ve Miguel Almirón—boş alanda parlıyor. Isak'ın 90 dakikada 0.52 golü, savunma arkasına koşulardan geliyor, top tutarak değil. Gordon'un 90 dakikada 0.31 driplingi ancak geçişlerde rakip defansı izole edebildiğinde etkili. Ancak derin blok, takımı baskıyı absorbe etmeye ve orta sahayı atlayan uzun toplar atmaya zorlayarak bu güçleri geçersiz kılıyor.

  • Isak'ın ceza sahası içi dokunuşları: 90 dakikada 3.1 (geçen sezon 5.2'den düşük) çünkü topu 40 metre geride sırtı kaleye dönük alıyor.
  • Gordon'un tamamlanan driplingleri: maç başına 1.2 (2.8'den düşük) çünkü topu almadan önce rakip yerleşmiş savunmayla karşılaşıyor.
  • Şutla sonuçlanan kontrataklar: maç başına 1.9 (3.4'ten düşük) çünkü derin blok rakibi sayıca ileri çekiyor, ardından Newcastle'ın hızlı hücumu değerlendirecek orta saha koşucuları eksik kalıyor.

Bruno Guimarães ve Joelinton'dan oluşan orta saha ikilisi kara bölgede sıkışıp kalıyor: Hücumu desteklemek için fazla derin, dörtlü savunmayı etkili şekilde korumak için fazla ileri. Brighton ve West Ham gibi rakipler, orta saha ile savunma arasındaki boşluğu kullanarak son iki maçlarında ceza sahası içinden 13 şutta maç başına 1.4 gol ortalaması yakaladı.

Peki Büyük Takımları Böyle mi Yendiler?

Eleştirmenler, Newcastle'ın Manchester United ve Arsenal'e karşı 1-0'lık galibiyetlerini, derin bloğun işe yaradığının kanıtı olarak gösterecek. Doğru, baskıyı emip bir gol buluyorlar. Ancak bunlar istisna, sürdürülebilir model değil. O maçlarda Newcastle %35 topla oynadı, bir duran top ve bir bireysel golle kazandı ve Nick Pope'un beş kurtarışına güvendi. Zirve takımlara karşı derin savunmada fark yüksektir: sezon boyunca bu, 15. sıra beklenen puanı verir, ilk altıyı değil. Geçen sezon evinde alt sıra takımlarına karşı 11 maçta sadece 5 galibiyet aldılar ve öndeyken dört kez puan kaybettiler.

Daha derindeki sorun şu: Baskıyı davet ederek her rakibe kontrolü teslim ediyorlar. Ligin en iyi pres yapan takımlarına—Liverpool, Manchester City ve Aston Villa'ya karşı Newcastle, kendi yarı sahasında maç başına 12.4 kez top kaybetti ve bu da 2.1 yüksek tehlike şansına yol açtı. Blok onları korumuyor; sürekli baskı altında çöküyor.

Newcastle Yeniden Pres Yapmalı veya Durgunlukla Yüzleşmeli

Howe, önümüzdeki sezon daha yüksek bir savunma hattı ve aktif pres kurmayı başaramazsa, Newcastle gerileyecek. Tahmin: önümüzdeki Şubat ayına kadar, eğer derin blokta ısrar ederlerse, kontrataklardan en az 15 gol yiyecekler ve 10. sıranın altında olacaklar. Kadro, taktiksel bir deli gömleğinde heba edilemeyecek kadar kaliteli. Kafes kapılarını açmanın zamanı geldi.

İlgili Makaleler

Kategori: Taktik Analiz | LA Premier League Ana Sayfa