Nottingham Forest'un Stadyum Hilesi: Premier Lig'in En Büyük Açığı

Nottingham Forest, Premier Lig'in en büyük açığını buldu: Kendi stadyumuna sahip olmak

Everton ve Nottingham Forest puan silme cezalarını Pokémon kartı gibi takas ederken, gerçek finansal skandal gözler önünde saklanıyor. Stadyumuna sahip olan kulüpler, kâr elde etmek için tesisi kendilerine satabiliyor — ve Premier Lig'in Kâr ve Sürdürülebilirlik Kuralları (PSR) buna izin veriyor. Bu hile değil; muhasebe. Ama aynı zamanda Roman Abramoviç'in tanklarını çimlere park etmesinden bu yana rekabet dengesinin en pervasız manipülasyonu.

Premier Lig'in PSR maskaralığının tarihsel bir örneği var — ve berbat kokuyor

Mart 2024'te Nottingham Forest, PSR'yi ihlal ettiği için dört puan silme cezası aldı. Savunmaları mı? Brennan Johnson'un Tottenham'a 47.5 milyon sterline satışı, muhasebe son tarihinden 46 gün sonra tamamlanmıştı. Bağımsız komisyon merhamet göstermedi. Ama Forest'ın gerçek suçu Johnson değildi. Henüz stadyumunu satmamış olmasıydı.

2019'daki Derby County ile karşılaştırın. Mel Morris yönetiminde Rams, Pride Park'ı Morris'in sahip olduğu bir şirkete 81 milyon sterline sattı ve 14 milyon sterlinlik zararı 40 milyon sterlinlik kâra dönüştürdü. EFL başlangıçta onayladı, sonra itiraz etti. Stadyum satışı, yıllarca süren hukuk savaşının merkezinde yer aldı. Derby sonunda bedelini ödedi. Ama emsal oluşmuştu: Kendi betonunu sat, bilançonu kendin yaz.

Şimdi Chelsea'ye bakın. 2022'de Todd Boehly'nin konsorsiyumu kulübü satın aldı ama gayrimenkulü değil. Stamford Bridge'in mülkiyeti, taraftar liderliğindeki Chelsea Pitch Owners'da kaldı. Bu romantik. Ama aynı zamanda finansal bir el freni. Chelsea, zararları dengelemek için tesisi kendine satamıyor. Bunun yerine, otelleri kardeş şirketlere satmak ve otel isim hakkını en yüksek teklife sunmak zorunda kalıyor. Bu arada, Manchester City Etihad'ı Manchester City Konseyi'nden komik bir ücretle kiralıyor. Gelir akışları, Premier Lig'in yıllarca araştırdığı ilişkili taraf anlaşmalarıyla şişiriliyor. Sonuç: City 115 suçlamayla karşı karşıya. Forest dört puanla. Sistem bozuk değil — hileli.

Argüman: Stadyum sahipliği sportif avantaj sayılmalı — ve buna göre düzenlenmeli

İşte rahatsız edici gerçek. Stadyumuna sahip olan bir kulüp, sahasını kiralayan bir kulübün üretemeyeceği gelir yaratabilir. Bu sorun değil. Ama bir kulüp stadyumunu kendine satarak tek seferlik kâr kaydedebildiğinde, PSR kendi maceranı seç romanına dönüşür. Nottingham Forest, City Ground'u satmadı. Satmasına gerek yoktu — yerine Brennan Johnson'u sattı. Ama City Ground'u Evangelos Marinakis'in sahip olduğu bir paravan şirkete satsalardı, Premier Lig bunu meşru bir işlem olarak kabul etmek zorunda kalırdı, çünkü kurallar buna izin veriyor.

Bu bir açık değil. Bu kanayan bir yara. Premier Lig'in PSR kuralları kulüplerin güçlerinin üzerinde harcama yapmasını engellemek için tasarlandı. Bunun yerine, en akıllı muhasebecilerin kazandığı bir pazar yarattılar. Şu üç örneği düşünün:

• Aston Villa 2019'da Villa Park'ı bir yan kuruluşa 56.7 milyon sterline satarak 34 milyon sterlinlik zararı sildi. Puan silme cezasından kaçındılar ve daha sonra Şampiyonlar Ligi'ne katıldılar.
• Derby County Pride Park'ı 81 milyon sterline satarak 40 milyon sterlin kâr açıkladı. Daha sonra suçlandılar, ama ancak satış amacına ulaştıktan sonra.
• Sheffield Wednesday 2019'da Hillsborough'u sahibi Dejphon Chansiri'ye 60 milyon sterline sattı — EFL sonunda uygunsuz buldu, ama iki yıllık bir mücadeleden sonra.

Nottingham Forest'ın mevcut durumu öğretici. Oyunculara çok fazla para harcadıkları için cezalandırıldılar, stadyumlarını sattıkları için değil. Ama City Ground'u satsalardı — ki PSR'yi tekrar ihlal ederlerse yapabilirler — finansal mühendislik için ödüllendirileceklerdi. Mesaj açık: Oyuncu al, puan sil. Sahayı sat, terfi al. Bu bir kural kitabı değil. Bu bir kumarhane.

Karşı argüman: Stadyum satışları meşru gelirdir ve PSR zaten çok kısıtlayıcı

Karşı argüman baştan çıkarıcı. Stadyumlar varlıktır. Kulüplerin değerlerini realize etmelerine izin verilmeli, tıpkı herhangi bir işletme gibi. Bir kulüp 200 milyon sterlinlik bir stadyuma sahipse, neden kadroyu finanse etmek için satamasın? Sonuçta PSR, başka bir adla bir ücret sınırıdır — büyük kulüplerin merdiveni çekme girişimi.

Bu bir yere kadar doğru. Ama sorun satış değil. Sorun değerleme. Bir kulüp bir stadyumu ilişkili bir tarafa sattığında, fiyat sahibinin istediği her şeydir. Açık pazar yok. Rekabetçi teklif yok. Bu, bir futbol kulübünün antrenman sahasını aynı adamın sahip olduğu bir şirkete 10 milyon sterline satması ve sonra adam öyle dediği için 10 milyon sterlin değerinde olduğunu iddia etmesinin finansal eşdeğeridir. Premier Lig'in bağımsız bir değerleme mekanizması yok. Yani açık ardına kadar açık kalıyor.

Nottingham Forest, City Ground'u satmadı. Henüz değil. Ama satabilirler. Ve eğer satarlarsa, sürdürülebilirliği sağlamak için tasarlanmış kurallardan kaçmak için mülk kullanan uzun bir kulüp listesine katılacaklar. İronik olan şu ki Forest'ın puan silme cezası, futbolun en dürüst işlemi olan bir oyuncu satışıyla tetiklendi. Bunun yerine stadyumu satsalardı, çiziksiz kurtulacaklardı. Bu ihtiyatı ödüllendiren bir sistem değil. Bu zeki avukatları ve yaratıcı muhasebecileri ödüllendiren bir sistem.

Karar: Premier Lig açığı ancak Forest gibi bir kulüp onu bir kupa kazanmak için kullandıktan sonra kapatacak

Premier Lig utanana kadar harekete geçmeyecek. Bir kulüp stadyumunu satıp, PSR borcunu temizleyip, 100 milyon sterlinlik bir forvet alıp, finansal olarak sorumlu davranan bir kulübün üstünde bitirdiğinde harekete geçecek. O zaman bağımsız komisyon, ilişkili taraflara stadyum satışlarının artık kabul edilemez olduğuna dair bir karar yayınlayacak. O güne kadar, Nottingham Forest gibi kulüpler seçeneklerini açık tutacak — ve muhasebecilerini hızlı aramada tutacak. Sahasını kendine 200 milyon sterline satan ve şampiyonluk kazanan ilk kulüp, kural değişikliğini zorlayacak. Tahminim: o kulüp Newcastle United olacak ve bu üç yıl içinde gerçekleşecek. Gerçekleştiğinde, Premier Lig kendinden başka suçlayacak kimse bulamayacak.

Dosya: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa