Arsenal’in Makinesini Bir Arada Tutan Görünmez Tutkal

Ben White, Premier Lig’in en az takdir edilen futbolcusu. Gözden kaçtığı için değil; her Arsenal taraftarı onun adını bilir. Ancak ana akım anlatı, onu hâlâ Gabriel veya Saliba’yı geçemeyen 50 milyon sterlinlik bir stoper olarak resmediyor. Bu bakış açısı asıl noktayı ıskalıyor. White’ın gerçek değeri, nerede oynadığı değil; pozisyon zekasının Mikel Arteta’nın topa sahipken 4-3-3 ile 3-2-5 arasında dönüşen bir dörtlü savunma kurgulamasına nasıl izin verdiğinde yatıyor.

Brighton’ın Jokerinden Arsenal’in Taktik Bukalemununa

Arsenal, 2021’de Brighton’a White için 50 milyon sterlin ödediğinde ortak kanı basitti: David Luiz’in yerine top oynayan bir stoper. Ancak sakatlıklar ve taktik değişiklikler Arteta’yı onu sağ bekte kullanmaya itti ve bir yıldız doğdu; üstelik göz önünde saklanan bir yıldız. White’ın savunma istatistikleri sağlam: maç başına 1.7 top çalma, 2.2 uzaklaştırma ve bu sezon %89 pas başarısı. Ama bu rakamlar asıl büyüyü yakalamıyor: orta sağa kıvrılma, karşı taraftaki ileri çıkan beki kapatma ve Zinchenko veya Tomiyasu ileri çıktığında geçici bir üçlü savunma oluşturma yeteneği.

White’ı klasik modern beklerle karşılaştırın. Defansif zaafları Liverpool’un sistemiyle maskelenen Trent Alexander-Arnold’un veya sakatlık geçmişi Chelsea’nin yapısını zayıflatan Reece James’in aksine White hem savunma sağlamlığı hem taktik esneklik sunuyor. Gösterişli bir driplingçi değil; maç başına 0.3 başarılı dripling ortalaması var ama nadiren top kaybediyor (%82 dripling başarısı) ve pas menzili Arsenal’in hızlıca oyun yönünü değiştirmesine olanak tanıyor. Özetle Bukayo Saka için mükemmel bir tamamlayıcı; kanat oyuncusuna içeri kat etme özgürlüğü verirken White bindirme yapıyor veya kontra atakları önlemek için geride kalıyor.

White Neden Arteta’nın Hibrit Savunmasının Anahtarı?

Arteta’nın savunma düzeni bir bukalemun. Manchester City’ye karşı Arsenal genellikle alçak blokta; Sheffield United’a karşı yüksek basıp geriden oyun kuruyor. White’ın çok yönlülüğü bunu mümkün kılıyor. Arsenal topa sahip olduğunda White çoğu zaman Declan Rice ile birlikte orta sahaya çıkıp bir çift pivot oluşturuyor ve Odegaard’ın serbest dolaşmasına izin veriyor. Top kaybedildiğinde ise geri kazanma hızı (maks. 34 km/h) ve oyun okuma yeteneği sayesinde dörtlü savunmaya geri dönüyor.

  • Eylül’de Tottenham’a karşı White 7 pas kesintisi yaptı – Sol Campbell’dan bu yana bir kuzey Londra derbisinde en çok pas kesen Arsenal savunmacısı.
  • Liverpool’u 3-1 yendikleri maçta Luis Díaz’ın tehlikesini yakın markajla ve onu zayıf ayağına zorlayarak sınırladı; Díaz sadece bir isabetli şut çekebildi.
  • Eylül’de Bournemouth’a karşı kazandıkları golde Saka’ya 40 metrelik çapraz pası üç defans oyuncusunu geçti – genelde orta sahalara atfedilen bir vizyon.

Eleştirmenler ara sıra yapılan hataları gösterecek – Newcastle’da 2-0 kaybettikleri maçta Joëlinton’ın golünde pozisyon hatası yapmıştı. Ama o maç bir anormallikti: Arsenal’ın presi topluca dağıldı ve White açık yakaladı. Tek başına bu tür anlar, onun yuvarlak deliğe kare çivi olduğu anlatısını besliyor. Ancak sezon genelinde tutarlılığı dikkat çekici. Geçen sezondan bu yana White’ın ilk 11 başladığı 42 lig maçının sadece 5’ini kaybetti – %71 galibiyet oranı, onsuz bu oran %58’e düşüyor.

Karşı Argüman: Gerçekten Bu Kadar Önemli mi?

Bazıları White’ın öneminin abartıldığını söyleyecek – Arsenal’ın başarısının Saliba’nın soğukkanlılığı, Rice’ın otoritesi veya Saka’nın dehasından geldiğini. Bunda doğruluk payı var: White takımın en göz alıcı oyuncusu değil. Ancak Arteta’nın kurduğu yapı her dişlinin çalışmasına dayanıyor ve White’ın rolünün yerini doldurmak en zoru. Stoperde başlayıp sağ beke geçen, orta sahaya kıvrılıp hâlâ savunma disiplinini koruyabilen başka bir Premier Lig savunmacısı söyleyin. Manchester City’den John Stones yaklaşıyor ama Stones daha kontrollü bir sistemde oynuyor. White ise agresif pres yapan ve savunmada birebir durumlar bırakan bir takımda bunu yapıyor.

Üstelik Arsenal’in “gerçek” bir sağ bek alarak White’ı yükseltebileceği önerisi asıl noktayı kaçırıyor. Arteta taç çizgisine yapışan geleneksel bir bek istemiyor; merkez bölgelerde koruma sağlayacak bir hibrit istiyor. White’ın taktik beyni, Arsenal’in hücum genişliğinden ödün vermeden üçlü savunmayla önlem almasına olanak tanıyor. İşte bu yüzden daha iyi bir saf savunmacı olan Takehiro Tomiyasu’nun önünde oynuyor ve sakat olduğunda Jurriën Timber sol tarafta kullanılıyor.

White, Son Ana Kadar Süren Şampiyonluk Yarışında Fark Yaratacak

Bu sezon Arsenal, Manchester City ve Liverpool ile üçlü bir mücadele içinde. Arayüz ince olacak. Yorumcular golcülere ve orta saha generallerine takılırken, Ben White’ın katkısının belirli bir maçta belirleyici olacağını öngörüyorum: 27 Nisan’da Tottenham deplasmanı. Bu yüksek tempolu derbide, White’ın kontrada Brennan Johnson veya Heung-min Son’u etkisiz hale getirirken orta sahada fazladan bir adam sağlaması, Arsenal’in oyunu kontrol etmesine izin verecek. Mayıs ayında, şampiyonluğun bir puan veya averajla belirlendiğinde, futbol dünyası nihayet Ben White’ın sağ bekte geçici bir çözüm olmadığını anlayacak. O, Arsenal’in taktik imparatorluğunun üzerine inşa edildiği sessiz nöbetçi.

İlgili Makaleler

Kategoriler: Yorum | LA Premier League Ana Sayfa