VAR günah keçisi, asıl suçluları gizliyor

VAR sorun değil. Asıl sorun, oyunun kurallarını yazıp yeniden yazanlar. Her hafta sonu yeni bir penaltı tartışması patlak veriyor ve biz ekranı suçluyoruz. Oysa ekran, sadece çizgi çekmeye korkanların kararsızlığını yansıtıyor.

Son fırtınayı ele alalım: ceza sahası içinde bir el topu pozisyonu; yorumcuları, oyuncuları ve muhtemelen hakemlerin kendisini ikiye böldü. Bunu yüzlerce kez gördük. Defansın kolu açıkta, top kola çarpıyor ve tartışma günlerce sürüyor. Ama hata, o anı tekrar oynatan teknolojide değil; kuralı o kadar esnek hale getiren kanun koyucularda ki her sonucu meşrulaştırabiliyor.

Reklam alanı · 728×200 Bu alanın sponsoru olun 22.500 TL/ay · tek sponsor Reklam ver →

Buraya nasıl geldik: netliğin yavaş yavaş erimesi

Bir zamanlar el topu basitti: kasti mi, değil mi? Sonra "doğal olmayan vücut silueti" dönemi geldi; o kadar belirsiz bir tabir ki yıldız zıplamasından hafif bir eğilmeye kadar her şeyi kapsayabilir. IFAB, sonsuz bilgeliğiyle, niyetten bağımsız olarak vücudun dışına uzanan kolların cezalandırılmasına karar verdi. Ama sonra geri adım attı, sezon sezon ifadeleri değiştirdi ve herkesi tahmin oyununda bıraktı. Sonuç: tutarlı uygulamaya direnen bir kural.

Diğer sporlarla karşılaştırın. Ragbi'nin TMO'sunun da kendi tartışmaları var ama kurallar nettir: ileri pas, ofsayt, kural dışı oyun. Krikette DRS'nin LBW için net parametreleri var. Futbolun VAR'ı ise siste yazılmış bir kural kitabına göre karar vermek zorunda. Kuralın kendisi belirsizken, hiçbir kamera açısı adaleti sağlayamaz.

Premier Lig'in tepkisi özür dilemek oldu. Haftalık. Howard Webb'in Sky Sports'taki programı bir itirafnameye dönüştü; hakem hataları ciddi baş sallamalarla kabul ediliyor. Ama özürler sonuçları değiştirmiyor. Onlar daha derin bir çürümenin belirtisi: kuralları basitleştirmeyi reddetmek, çünkü basitleştirme orijinal kuralların kusurlu olduğunu kabul etmek anlamına gelir.

Radikal basitleştirme tezi

İşte argüman: VAR'ın dertleri, kural koyucuların korkaklığının doğrudan sonucu. Hakemlerin yorumlanamaz olanı yorumlaması beklenen bir sistem yarattılar. Tek çözüm, kuralları özüne indirgemek ve bazı kararların her zaman öznel olacağını kabul etmek—ama en azından tutarlı olacaklar.

  • El topu: Tamamen niyet üzerine kurun. Oyuncu elini/kolunu kasten topa doğru mu hareket ettirdi? Hayırsa, ihlal yok. Mevcut kural, oyuncuları kolları olduğu için cezalandırıyor. Bu saçmalık.
  • Ofsayt: Bir tolerans seviyesi getirin—diyelim ki 10 cm—VAR teknolojisinin sınırlamalarını ve doğal hata payını hesaba katmak için. Artık tırnak ucu ofsaytlar yok. Spor gollerle ilgili, geometriyle değil.
  • Ceza sahasında fauller: VAR müdahalesi için "açık ve bariz" eşiği benimseyin, ama bunu açıkça tanımlayın: saha içi kararı sadece kanıtlara göre gösterilebilir şekilde yanlışsa bozun. Çok sık olarak, eşik tanımsız olduğu için VAR oyunu yeniden yönetiyor.

Bu değişiklikler tartışmayı ortadan kaldırmaz ama azaltır. Daha da önemlisi, sürece olan inancı geri getirir. Taraftarlar kötü bir kararı, gerekçesini anlarlarsa kabul edebilir. Kabul edemeyecekleri şey, sonucun Stockley Park'ta hangi hakemin olduğuna ve rüzgarın hangi yönden estiğine bağlı olduğu hissidir.

Karşı argüman: sorun teknoloji

En güçlü karşı pozisyon, VAR'ın oyunun ritmini temelden değiştirdiği ve hakemliği adli bir incelemeye dönüştürdüğüdür. Golün sevinci artık adli bir kontrol korkusuyla gölgeleniyor. Hakemin otoritesi zayıfladı. Belki de VAR'ı tamamen kaldırıp saha içi kararların kusurlu insanlığına dönmeliyiz.

Ama bu, bilgelik kılığına girmiş nostalji. VAR öncesi futbol adaletin ütopyası değildi. Thierry Henry'nin İrlanda'ya karşı eliyle oynamasını hatırlayın? Maradona'nın Tanrı'nın Eli? Bunlar teknolojinin düzeltebileceği adaletsizliklerdi. Cin şişeden çıktı; taraftarlar doğruluk bekliyor. Cevap teknolojiyi reddetmek değil, daha iyi kullanmak.

Üstelik VAR'ı kaldırmak temel sorunu çözmez: kurallar hâlâ belirsiz. Saha içi hakemler hâlâ aynı muğlak el topu kuralını, aynı ofsayt kuralını yorumlamak zorunda kalacak. Tartışmalar devam edecek, sadece inceleme güvenlik ağı olmadan. Cin hâlâ şişeden çıkmış olacaktı; biz sadece aksini varsayıyor olurduk.

Karar: sezon için bir tahmin

İşte tahminim: IFAB ve Premier Lig sezon bitmeden el topu ve ofsayt kurallarını basitleştirmezse, şampiyonluk yarışını veya küme düşme mücadelesini doğrudan etkileyen en az üç yüksek profilli VAR tartışması daha göreceğiz. Özellikle, Manchester City veya Arsenal maçında bir el topu kararının puan kaybına ve kulüpten resmi bir şikayete yol açacağını öngörüyorum. PGMOL bir özür daha yayınlayacak. Hiçbir şey değişmeyecek.

Ama eğer kanun koyucular harekete geçme cesaretini bulursa—belirsizliği söküp hakemlere net, uygulanabilir kılavuzlar verirse—o zaman sevdiğimiz oyuna dönüş görebiliriz: dramın hakemlerden değil, oyunculardan geldiği bir oyun.

O zamana kadar ekranı izlemeye devam edeceğiz, bir sonraki skandalı bekleyerek.

Dosya: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa