Chelsea Akademisi Bir Futbol Projesi Değil, Harika Bir Ticari Girişim

Chelsea Akademisi Bir Futbol Projesi Değil, Harika Bir Ticari Girişim

Chelsea altyapısını adeta bir hedge fonuna dönüştürdü. Cobham üretim bandı Premier League'e oyuncu kazandırmasıyla anılıyor ama asıl çıktı kâr. Bu bir genç oyuncu gelişimi değil; antrenman formasına bürünmüş oyuncu alıp satma operasyonu.

Tarihsel şablon: 92 jenerasyonundan Cobham'ın para makinesine

Manchester United'ın 92 jenerasyonu bir futbol fenomeniydi: bir hanedanın omurgasını oluşturan altı oyuncu. Chelsea akademisi tartışmasız daha fazla Premier League düzenli oyuncusu çıkardı ama kaç tanesi Stamford Bridge'de şampiyonluk kazanan bir takımın belkemiği oldu? John Terry kural değil, istisnadır. Terry'den bu yana yol, kiralık ve satışlardan oluşan döner kapı haline geldi.

Rakamlar her şeyi anlatıyor. Chelsea son on yılda akademi satışlarından 300 milyon sterlinin üzerinde gelir elde etti: Tammy Abraham, Fikayo Tomori, Marc Guéhi, Conor Gallagher, Mason Mount, Ruben Loftus-Cheek. Bunlar kadro dışı isimler değil; yerleşik milli oyuncular. Yine de Chelsea onları, aynı dönemde iki Premier League şampiyonluğu getiren dağınık transfer politikasını finanse etmek için sattı. Manchester City ise tam tersine Phil Foden'ı takıma monte ederken akıllıca harcadı.

Tez: Chelsea akademisi bir yetenek boru hattı değil, kâr merkezi

Kulüp yönetimi başarının kanıtı olarak bilançoyu gösterecek. Ancak bir futbol kulübünün başarısı net harcamayla değil kupalarla ölçülür. Chelsea'nin modeli uzun vadeli kadro inşası yerine kısa vadeli finansal kazancı önceliyor. Sonuç: pahalı ithal oyuncularla şişirilmiş bir A takım ve sadece hesapları dengelemek için var olan bir altyapı.

• Conor Gallagher: Takım kaptanlığı yapmasına ve orta sahanın kalbi olmasına rağmen 36 milyon sterline Atlético Madrid'e satıldı. Gelen para, Premier League deneyimi daha az ve iki yaş büyük Kiernan Dewsbury-Hall'a gitti.
• Marc Guéhi: 18 milyon sterline Crystal Palace'a satıldı ve şimdi İngiltere'nin ilk tercih stoperi. Chelsea ise iki sezonda ligde 30 maçtan az oynayan Wesley Fofana'ya 75 milyon sterlin harcadı.
• Mason Mount: 55 milyon sterline Manchester United'a satıldı. Chelsea onun yerine Cole Palmer'ı aldı; harika hamle ama Palmer Cobham mezunu değil, Manchester City'nin gözden çıkardığı bir oyuncuydu.

Bu bir strateji değil; doktoralı bir kumar makinesi. Kulübün son transfer hareketleri de bu örüntüyü doğruluyor: Chelsea, Club Brugge forveti Nicolo Tresoldi'yi 29 milyon sterline takip ediyor ve Premier League'de 20'den az maça çıkmış Bournemouth orta sahası Alex Scott için favori konumda. Bu arada Armando Broja ve David Datro Fofana kiralık koşu bandında sürünüyor.

Karşı tez: akademi yıldızlarını satmak başarıyı finanse ediyor

Savunma tanıdık: Chelsea'nin akademi satışları kupaları finanse etti. Mount'tan gelen 55 milyon sterlin olmasa Palmer da olmazdı. Gallagher'den gelen 36 milyon sterlin olmasa Enzo Fernández de olmazdı. Ama bu argüman nedenselliği korelasyonla karıştırıyor. Chelsea'nin başarısı genç satışlarıyla değil, Roman Abramovich'in çek defteriyle geldi. 2021 Şampiyonlar Ligi zaferi akademi mezunlarıyla değil, 200 milyon sterlinlik transferlerle inşa edildi.

Üstelik model sürdürülemez. Kârlılık ve Sürdürülebilirlik Kuralları (PSR) artık yalnızca altyapıdan gelen saf kâra güvenen kulüpleri cezalandırıyor. Chelsea'nin Gallagher'den elde ettiği 76 milyon sterlinlik kâr PSR için tek seferlik bir destekti ama kulüp hesapları dengelemek için ruhunu satmaya devam edemez. Yeni sahipliğin genç yetenek alıp kâr için elden çıkarma stratejisi, akademi ürünlerinin son yangın satışının gösterdiği gibi şimdiden mercek altında.

Karar: Chelsea 18 ay içinde bir akademi yıldızını daha satacak ve bu ona pahalıya patlayacak

18 ay içinde Chelsea bir Cobham mezununu daha saf kâr için satacak ve bu doğrudan A takımını zayıflatacak. En olası aday, şimdiden Liverpool'un ilgisini çeken Levi Colwill. Gittiğinde Chelsea onun yerine etkisini tutturamayan pahalı bir ithal oyuncu alacak. Kulüp ilk dörtlüğün dışında bitirecek ve yönetim suçu teknik direktöre atacak. Ama kök neden, gençleri temel değil para birimi olarak gören bir strateji. Chelsea akademisi finansal mühendisliğin bir başyapıtı ama futbolcu hırsının başarısızlığı.

Kategori: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa