Çifte Ceza Kuralı Kaldırılmalı: Premier Lig'de Savunmacılara Ruhsat

Çifte ceza kuralı, sinik savunmaya ruhsat

Cumartesi günü Gtech Community Stadium'da 78. dakikada Yehor Yarmoliuk, kaleciyle karşı karşıya kalan Liverpool forvetini yere indirdi. Hakem Simon Hooper penaltı çaldı ve sarı kartını çıkardı. Brentford'ın orta sahası sahada kaldı. Yirmi dakika önce Jeremy Jacquet, Keith Andrews'ın deyimiyle 'kurnaz ve akıllı' davranıp Yarmoliuk'un ikinci sarıdan atılmasına zemin hazırlamıştı. İroninin daniskası: aynı oyuncu önce hoşgörüden faydalandı, sonra yürüdü. Ama asıl gerçek şu ki çifte ceza kuralı, savunmacıları korumak şöyle dursun, engellemek için tasarlandığı pervasızlığı bizzat teşvik ediyor.

Bu marjinal bir serzeniş değil. Premier Lig'in disiplin kodundaki yapısal bir kusur ve her hafta maçların kaderini Değiştiriyor. Aynı ihlalden bir oyuncunun iki kez cezalandırılmasını (penaltı ve kırmızı kart) önlemek için getirilen kural, sinik olanın kalkanına dönüştü. Savunmacılara ceza sahası içinde profesyonel faul yapma dokunulmazlığı tanıyor; en kötü senaryonun penaltı ve sarı kart olduğunu bildikleri için rahatlar. Sonuç: golü engellemenin çoğu zaman gol yemekten daha avantajlı olduğu bir lig.

Buraya nasıl geldik: iyi niyetli ama yanlış giden bir kural

2016'da çifte ceza kuralı sıkılaştırılırken gerekçe sağlamdı. Kazara bir çelme ya da topu oynamaya gerçek bir niyet için penaltı artı kırmızı kart fazla geliyordu. Kural, ceza sahasındaki faul gerçek bir top oynama girişimiyle ihlal edildiyse ve bariz gol şansı engellendiyse hakemlerin sadece sarı kart göstermesine imkân tanıyacak şekilde değiştirildi. Niyet, erken kırmızılarla maçların içine etmemek ve dürüstçe savunmaya çalışan savunmacıyı ödüllendirmekti. Ama kural, tutarlı biçimde uygulanması imkânsız, öznel bir 'gerçek girişim' yargısına dayanıyor.

Yarmoliuk olayı tam da bunun örneği. Brentfordlu orta saha topu oynamaya hiç yeltenmedi; rakibini resmen rugby müdahalesiyle yere serdi. Ama faul ceza sahası içinde olduğu için hakem çifte ceza ilkesini dikkate almak zorundaydı. Yarmoliuk sonunda direkt kırmızı değil ikinci sarıdan atıldı; Brentford, Janelt'in ardından gelen atılmasıyla dokuz kişi kaldı. Ama ilk faulün direkt kırmızı olmaması asıl sorun. Sinik yollarla gol şansını engelleyen faul, nerede olursa olsun kırmızı kart olmalı. Çifte ceza kuralı bu çizgiyi bulanıklaştırıyor.

Aynı hafta sonu St James' Park'ta Sven Botman'ın durumuyla karşılaştırın. Newcastle'lı savunmacı, birçok kişinin bariz gol şansını engelleme olarak gördüğü müdahalesinde kırmızı kart görmedi. Tutarsızlık hakemlerin değil, onlardan gerçek zamanlı olarak 'gerçek' ile 'sinik' girişim arasında imkânsız bir ayrım yapmalarını isteyen kuralın suçu.

Kaldırılması için gerekçeler

Ceza sahası içinde bariz gol şansının engellenmesinde çifte ceza kuralı kaldırılmalı. Mevcut çerçeve şunları teşvik ediyor:

• Sinik faul: Savunmacılar, penaltı ve sarı kartın genellikle forvete net bir şut şansı tanımaktan daha iyi bir sonuç olduğunu biliyor. Penaltının beklenen gol değeri yaklaşık 0.78; ama bire bir kalma durumunun beklenen gol değeri daha yüksek olabiliyor. Kural bu yüzden faulü teşvik ediyor.
• Tutarsız uygulama: Hakemler niyeti yargılamak zorunda kalıyor; bu öznel ve benzer ihlallerde birbirinden çok farklı sonuçlara yol açıyor. Aynı hafta sonundaki Botman ve Yarmoliuk olayları bunu gösteriyor.
• Maç manipülasyonu: Sarı kartı bulunan bir savunmacı, ceza sahası içinde sinik bir faul yaparak çifte ceza ilkesinin kendisini ikinci sarıdan kurtaracağını biliyor. Bu, teknik direktörlerin aktif olarak sömürdüğü bir açık.

Alternatif basit: Bir oyuncu bariz gol şansını, topu oynamaya gerçek bir girişim olmayan bir faulle engelliyorsa, ceza sahası içinde de dışında da kırmızı kart olmalı. Penaltı faulün cezası; kırmızı kart ise engellemenin cezası. Bunlar ayrı ihlaller. Çifte ceza kuralı ikisini birbirine karıştırıp suçluyu koruyor.

Karşı argüman: gösteriyi korumak

Kuralın korunması lehine en güçlü argüman, erken kırmızı kartların maçları seyirlik olarak mahvettiği. Yirmi dakikada on kişiye düşen bir takım çoğu zaman tek taraflı bir mücadeleye dönüşerek tarafsız izleyici ve bilet alan taraftar için eğlence değerini düşürüyor. Kural kısmen bunu önlemek için getirildi. Ama bu argüman dikkat dağıtıcı. Kural yalnızca ceza sahası içindeki fauller için geçerli; bunlar tanımı gereği gol şansının kapıda olduğu anlarda yaşanıyor. Böyle bir durumda kırmızı kart maçı mahvetmiyor; avantaj sağlamak için bilerek kural çiğneyen oyuncuyu cezalandırıyor. Gösteriyi doğru ceza değil, tutarsızlık ve sinizm bozuyor.

Üstelik kural erken kırmızıları ortadan kaldırmadı. Sadece teşviki kaydırdı. Oyuncular artık daha sinsi fauller yapıyor; çifte ceza ilkesinin kendilerini koruyacağını biliyorlar. Sonuç: savunmanın giderek beceriden çok bozmayla ilgili olduğu bir lig. Güzel oyun, profesyonel fauller oyununa dönüşüyor ve çifte ceza kuralı bunun kolaylaştırıcısı.

Karar: derhal kaldırılsın

Premier Lig, IFAB'a bariz gol şansının engellenmesinde çifte ceza kuralının kaldırılması için baskı yapmalı. Kanıtlar net: kural sinik savunmayı teşvik ediyor, tutarsızlık yaratıyor ve suçluyu koruyor. Yarmoliuk, Botman ve Jacquet'in son olayları istisna değil; kusurlu bir kuralın mantıksal sonucu.

Tahmin: iki sezon içinde IFAB, topu oynamaya gerçek olmayan girişimlerde çifte ceza korumasını kaldıracak şekilde kuralı revize edecek. Premier Lig'de ceza sahası içinde bariz gol şansının engellenmesinden gelen kırmızı kartlar artacak ve beş yıl içinde ceza sahasındaki sinik faul, geri pas kadar nadir hale gelecek. Oyun bundan kazançlı çıkacak.

Kategori: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa