Declan Rice bir ön libero değil—Arsenal'ın en önemli hücum silahı

Klişe etiketleri bir kenara bırakın. Rice'ın Anfield'daki performansı ikili mücadelelerle değil; pozisyon alma, ileri taşıyan paslar ve oyun zekâsıyla ilgiliydi. Onun sınırlı bir yıkıcı olduğu anlatısı sadece yanlış değil—aynı zamanda gazetecilik ayıbı.

Anfield, Rice ve sessiz hükmetme sanatı

Arsenal'in Liverpool deplasmanındaki 1-0'lık galibiyeti 14 yıllık hasreti bitirdi ve övgüler Kai Havertz'in golüne ile Mikel Arteta'nın taktik dehasına gitti. Ama temel Rice'tı. Paslarının %92'sini isabetle kullandı, 8 top kazandı ve oyunu yönetmek için sürekli stoperlerin arasına indi. Bu gösterişli bir performans değildi—kontrol dersiydi.

Reklam alanı · 728×200 Bu alanın sponsoru olun 22.500 TL/ay · tek sponsor Reklam ver →

Bunu Moises Caicedo'nun Chelsea'ye 115 milyon sterlinlik transferi etrafındaki gürültüyle karşılaştırın. Caicedo iyi bir oyuncu ama Rice'ın Arsenal'in yapısına etkisi çok daha derin. Caicedo yangın söndürürken, Rice yangınları önlüyor. Medyanın bonservis bedelleri ve özet görüntülerdeki müdahalelere takıntısı asıl noktayı kaçırıyor: Rice, Arsenal'in yüksek pres yapıp elit rakiplere karşı topa sahip olmasının nedeni.

Rice'ın Arsenal'in orkestra şefi olduğu savı

Kanıtlar ezici. Rice sadece savunma dörtlüsünün önünde bir siper değil; hücumun ilk fazı. Baskı altında top alıp savunmayı hücuma çevirme yeteneği elit seviyede. Anfield kazanında sahadaki en soğukkanlı kafaydı.

  • İleri top taşıma: Rice maç başına ortalama 2.3 ileri top taşıma yapıyor; bu, zirvedeki Rodri ve Fabinho'dan daha fazla—o sadece bir duvar değil, bir sıçrama tahtası.
  • Savunma aksiyonları: 90 dakikada 3.1 top kapma ve 1.8 pas arası yapması etkileyici ama tehlikeyi ortaya çıkmadan söndüren şey pozisyon alışı.
  • Liderlik: Arsenal'e katıldığından beri kupalarda kaptanlık pazubandını taktı ve giderek daha fazla ses çıkarıyor. Şampiyonluk kovalayan bir takımın kalp atışı.

Eleştirmenler gol veya asist eksikliğine işaret ediyor ama bu onun rolünü anlamamak demek. Rice'ın değeri oyunun özet görüntülere girmeyen %90'ında—topa sahip olmanın rotasyonu, bindiren beklerin kapatılması, kontra atakları kıran taktik fauller.

'Sınırlı' miti: Rice'ı eleştirenler neden asıl noktayı kaçırıyor

Rice'a karşı en güçlü argüman, onun Jorginho gibi derin oyun kurucu ya da Steven Gerrard gibi ceza sahasından ceza sahasına giden bir dinamo olmadığı. O bir melez ve melezler sık sık yanlış etiketlenir. Ama Rice'ı yakından izleyin: pas yelpazesi genişliyor. Bu sezon Arsenal'in herhangi bir orta saha oyuncusundan daha fazla uzun top isabeti sağladı ve Brighton karşısında Bukayo Saka'ya attığı ara pası, keşfedilmemiş yaratıcılığının hatırlatıcısıydı.

Rice'ın sadece bir yıkıcı olduğu fikri tembel bir klişe. O en iyi anlamda bir sistem oyuncusu—etrafındakileri yükselten bir oyuncu. Arteta'nın Arsenal'i Rice'ın ikinci topları kazanma ve topa sahip olmayı hızla geri dönüştürme yeteneği üzerine kurulu. O olmadan Gunners'ın presi geçirgen, oyun kurulumu öngörülebilir olurdu.

Tahmin: Rice Arsenal'in Sezonun Oyuncusu olacak ve medya sonunda fark edecek

Mayısa kadar Declan Rice, Arsenal'in herhangi bir saha oyuncusundan daha fazla Premier Lig maçına ilk 11'de başlamış olacak. Takımda topla buluşma, pas ve top kazanma istatistiklerinde lider olacak. Ve Arsenal şampiyonluğu kaldırdığında—ya da Manchester City'yi son güne kadar kovaladığında—anlatı 'fazla pahalı yıkıcı'dan 'vazgeçilmez lider'e dönecek. Not edin: Rice PFA Yılın Takımı'na seçilecek ve 105 milyon sterlinlik bonservisini sorgulayan aynı yorumcular ona 'kelepir' diyecek.

Dosya: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa