Howard Webb'in VAR Özür Kültürü: Yalan Söyleme Lisansı

Howard Webb'in VAR Özür Kültürü: Yalan Söyleme Lisansı

Her pazartesi Howard Webb bir televizyon stüdyosuna oturuyor ve özür diliyor. Bu ritüel artık fikstürler kadar sabit hale geldi: haksızlığa uğrayan bir teknik direktör telefonla aranıyor, PGMOL açıklaması kaleme alınıyor ve "hatalıydık" cümlesi bir devlet cenazesi ciddiyetiyle sahneye konuyor. Bu hesap verebilirlik değil. Bu, kaçınmanın sofistike bir biçimi.

Pişmanlık Tiyatrosu

Webb'in haftalık mea culpa'sı bir gösteriye dönüştü. Bir dönem Premier League hakemi olan PGMOL patronu, özrü bir ürüne çevirdi. Bu ürün yatıştırmak, teskin etmek ve dinleyen bir kurum izlenimi vermek için tasarlandı. Ama dinlemek, öğrenmekle aynı şey değil.

Kanıtlara bakalım. Geçen sezon Wolves, iki ay içinde üç ayrı özür aldı. Nottingham Forest, kendilerine karşı taraflı olduğunu düşündükleri kararlar dizisinin ardından PGMOL'e şikayet mektubu yazdı. İki kulüp de hakemlik standartlarında somut bir değişiklik görmedi. Özürler gelmeye devam etti, ama hatalar durmadı.

Tarihsel paralellik öğretici. İtalyan futbolunda bir dönem hakem formasının tasarımı, taraflılık algısını azaltmak için değiştirilmişti. İngiltere'de ise yapısal reformun yerine haftalık basın bülteni koyduk. Özür, eylemin yerine geçen bir vekil haline geldi; hiçbir şeyi değiştirmeden şeffaf görünmenin bir yolu.

Kalkan Olarak Özür

Özür kültürü iki amaca hizmet ediyor. Hakemleri eleştiriden koruyor — hatasını zaten kabul etmiş bir adama nasıl saldırabilirsiniz? — ve PGMOL'i hak ettiği yapısal incelemeden koruyor. Odak, sistemi değil bireysel hatayı oluyor.

Bu, bürokratik oyun kitabının en eski numarası. Bir hata yapıldığında onu kişiselleştirirsiniz. Özür dilersiniz. Daha iyisini yapacağınıza söz verirsiniz. Yolunuza devam edersiniz. Sistemin kendisi hiç incelenmez. Böylece aynı hatalar haftalar boyunca tekrar tekrar yaşanır, çünkü özür değişim baskısını emmiştir.

• Wolves - Manchester United (2023): Kaleciye yapılan net bir faul kaçırıldı ve gol geldi. PGMOL özür diledi. Aynı hata haftalar sonra başka bir maçta tekrarlandı.
• Nottingham Forest - Everton (2024): Üç penaltı itirazı görmezden gelindi ve resmi şikayet yapıldı. PGMOL özür diledi ama VAR protokolünde hiçbir değişiklik yapmadı.
• Arsenal - Brentford (2023): Bir VAR hatası Brentford'un beraberlik golüne izin verdi. PGMOL özür diledi. Aynı VAR hakemi Lee Mason daha sonra görevden alındı, ancak hataya yol açan süreç olduğu gibi kaldı.

Karşı Argüman ve Neden Çöküyor

Webb'in savunusu, şeffaflığı artırdığı yönünde. Hakemler artık kararlarını kamuoyu önünde açıklıyor. VAR konuşmalarının ses kayıtları yayınlanıyor. Bize bunun ilerleme olduğu söyleniyor. Ama sonucu olmayan şeffaflık sadece tiyatrodur. Ses kayıtlarının yayınlanması tartışmalı kararların sayısını azaltmadı. Aksine VAR odasındaki kafa karışıklığını ve tutarsızlığı daha da gözler önüne serdi.

Bir başka savunma, hakemlerin de insan olduğu ve hataların kaçınılmaz olduğu. Doğru. Ama özür kültürü her hatayı izole bir olay, bireysel muhakeme hatası olarak ele alıyor; bozuk bir sistemin belirtisi olarak değil. Sistem PGMOL tarafından tasarlanıyor, PGMOL kadrosuyla yürüyor ve PGMOL tarafından savunuluyor. Özür, o duvarın son tuğlası.

Karar

İki sezon içinde özür kültürü kendi ağırlığı altında çökecek. Kamuoyunun sabrı tükenecek ve Premier League, hakem kararlarında bağımsız incelemeyi, süregelen hatalara gerçek yaptırımlarla birlikte getirmek zorunda kalacak. Howard Webb ya istifa edecek ya da kenara çekilecek; halefine, kendisinin yarattığı kültürü sökme görevi verilecek. Özür, her zaman olduğu şey olarak tanınacak: yalan söyleme lisansı.

Kategori: Yorum | LA Premier League Ana Sayfa