Everton'ın Savunması: Göz Ardı Edilen Bir Mükemmellik Dersi
Sean Dyche, Premier Lig'in en disiplinli savunma hattını sessizce inşa etti. Everton, ilk üç dışında kimseye daha az kaliteli şut pozisyonu vermiyor, ancak bu pek dile getirilmiyor. Bu bir gözden kaçırma değil, medyanın kör noktası.
Tarihsel ve Taktiksel Bağlam
İngiliz futbolu, yapıyı gösteriden üstün tutan teknik direktörleri küçümseme geleneğine sahiptir. George Graham'ın Arsenal'ı 1991'de 'Ünlü Dörtlü' olarak anılan ve sıkıcı bulunan bir savunma dörtlüsüyle lig şampiyonluğu kazandı. Dyche'in Everton'ı bu geleneğin modern mirasçısı, ancak çok daha az takdir görüyor.
Reklam alanı · 728×200 Bu alanın sponsoru olun 22.500 TL/ay · tek sponsor Reklam ver →Dyche Ocak 2023'te göreve geldiğinden beri Everton, Premier Lig'de 24 maçta kalesini gole kapattı. Bu dönemde sadece Arsenal, Manchester City ve Liverpool daha fazla clean sheet aldı. Maç başına beklenen gol (xGA) 1.05 ile ligde dördüncü en iyi. Yine de yorumcular en iyi savunma antrenörlerini tartışırken Dyche'in adı nadiren geçiyor. Bunun yerine, takımları gol yiyen 'ilerici' hocalardan bahsediliyor.
Argüman: Dyche Neden Spot Işığında Olmalı?
Everton'ın savunma performansı tesadüf değil. Titiz bir antrenmanın ürünü. Dyche, savunma dörtlüsüne şekil, mesafe ve geri dönüş koşuları konusunda amansız bir şekilde çalıştırıyor. Sonuç: rakip ortalarını engelleyen, rakipleri kanatlara yönlendiren ve düşük kaliteli şutlara zorlayan bir takım. Gösterişli değil ama etkili.
Kanıtlar:
- Everton bu sezon Premier Lig'de maç başına en az isabetli şut (3.2) yemesine izin verdi, sadece Manchester City ve Arsenal'in arkasında.
- Geçen sezonun başından beri duran toplardan sadece 9 gol yedi - ligde en düşük ortak rakam.
- Jordan Pickford, ligdeki düzenli kaleciler arasında 90 dakika başına en az üçüncü şutu yüzüyor, bu doğrudan önündeki yapının sonucu.
Bu arada medya, 'geniş' futbol oynayan ama bolca gol yiyen takımların hocalarına övgüler düzüyor. Everton'ın yaklaşımı moda olmayabilir ama işe yarıyor.
Karşı Argüman ve Çürütme
Bariz itiraz: Everton sıkıcı, negatif ve anlık performanslara dayanıyor. Ancak bu tembel bir klişe. Bu sezon Everton maç başına %48.3 topa sahip oldu - Dyche'in ilk yarım sezonundaki %42.1'den yükseldi. Sadece savunmuyorlar, maçları kontrol ediyorlar. Hücum verimliliği de arttı: maç başına 1.3 beklenen gol - orta sıralar, ama Dyche'in devraldığı küme düşme tehlikesi yaşayan takımdan çok uzak.
Bir başka eleştiri: Dyche'in takımları genç oyuncuları geliştirmez. Oysa Jarrad Branthwaite onun yönetiminde Avrupa'nın en çok aranan stoperlerinden biri haline geldi. Bu gelişim tesadüfi değil; antrenmanla şekilleniyor.
Karar: Sözümün Arkasında Duruyorum
Bu sezon sonunda Everton ilk yarıyı üst sıralarda bitirecek ve 45 golden az gol yiyecek. Bu, son on yılın en iyi savunma performansı olur. Eğer bu gerçekleşirse, Dyche hakkındaki anlatı değişmeli. Olmazsa, sözlerimi yemekten mutluluk duyarım. Ama suyu şaraba dönüştüren adama - ya da en azından delikleri clean sheet'lere - karşı bahse girmeyin.
İlgili Makaleler
Kategori: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa