Webb'in VAR İtirafı: Hakemlik Sistemindeki Çürümüşlük

Howard Webb'in Özrü Sistemik Çöküşü Gizleyen Bir Sis Perdesi

Howard Webb'in VAR'ın Manchester derbisini batırdığını kabul etmesi, şeffaflıktan çok taktiksel bir geri çekilme. Tek bir hatayı itiraf ederek, daha geniş hakemlik mekanizmasını incelemeden korumayı umuyor. Bu klasik bir saptırma ve Premier League buna kanıyor.

Hesap Verebilirlik Yanılsaması

Webb'in haftalık programı Match Officials Mic'd Up, kararları gizemden arındırmak için tasarlanmıştı. Ancak bunun yerine, olay sonrası akıl yürütme platformu haline geldi. Manchester derbisindeki Enzo Fernández ofsayt kaçırma olayı izole bir hata değil; hakemlerin sonuçlara göre değil sürece göre değerlendirildiği bir kültürün mantıksal son noktası. Rakamlara bakın: VAR'ın 2019'da devreye girmesinden bu yana, Premier League'de sezon başına iptal edilen kararlarda %14 artış yaşandı, ancak hakemlik yönetimine kamu güveni rekor düşük seviyelere indi. Teknoloji çalışıyor; onu kullanan insanlar çalışmıyor.

Bunu rugby'nin canlı yayında hakemlerin mikrofonlandığı ve kararların gerçek zamanlı açıklandığı TMO sistemle karşılaştırın. Futbolun gizlilik konusundaki ısrarı şüpheyi besliyor. Webb'in seçici açıklamaları – burada bir sızdırılmış ses kaydı, orada bir kamu itirafı – reform yapmak yerine yatıştırmak için tasarlanmış. PGMOL bir yönetim organı değil; düdüklü bir PR kuruluşu.

Asıl Sorun: Hakemler Dokunulmaz

Temel sorun VAR değil. Hakemlerin yetersizlikleri için anlamlı sonuçlarla karşılaşmaması. En son ne zaman bir Premier League hakemi bir dizi hata nedeniyle görevden alındı? Bunun yerine, bir hafta 'dinlendirilirler', sonra geri dönerler. Bu hesap verebilirlik değil; tatil. Sonuç, korkmadan başarısız olabileceğini bilen bir iş gücü.

Webb'in Foden'in kırmızı kartının doğru olduğunu ancak Bruno Fernandes'in cezadan kaçtığını kabul etmesi çok şey anlatıyor. Bu, şiddet içeren davranış kararlarının keyfi doğasını vurguluyor. FA'nın disiplin süreci bir piyango ve oyuncular bunu biliyor. Hakemler, oyuncular ve teknik direktörlerle aynı performans kriterlerine tabi olana kadar hiçbir şey değişmeyecek.

• Örnek 1: 2023-24 sezonunda, Brighton, Manchester United karşısında VAR'ın el topunu fark edememesi nedeniyle net bir penaltıdan mahrum bırakıldı. Hiçbir hakem cezalandırılmadı.
• Örnek 2: Arsenal'in 2023'te Newcastle deplasmanındaki yenilgisi üç ayrı VAR hatası içeriyordu, ancak PGMOL yalnızca özel bir özür yayınladı.
• Örnek 3: Man City ve Man Utd arasındaki 2022 derbisi benzer bir ofsayt kaçırma olayının cezasız kaldığını gördü; Webb daha sonra hatayı kabul etti ancak hiçbir işlem yapmadı.

Karşı Argüman: Teknoloji Günah Keçisi

Webb ve meslektaşlarının savunması tahmin edilebilir: 'VAR ancak onu kullanan insanlar kadar iyidir.' Doğru, ama sorun tam da bu. PGMOL'un hakemleri VAR'ı etkili kullanmaları için eğitmek üzere sekiz yılı vardı. Bunun yerine, saha hakemlerinin meslektaşlarını geçersiz kılmaya isteksiz olduğu ve VAR operatörlerinin otoriteye meydan okumaktan korktuğu bir saygı kültürü yarattılar. Sorun teknoloji değil; hiyerarşi.

Üstelik Webb'in 'hatalardan ders almalıyız' iddiası, içi boş bir mantra haline geldi. Öğrenmek değişimi ima eder; aynı hatalar sezon sonra tekrarlanıyor. Premier League'in hakemlik krizi teknolojiyle ilgili değil, dış inceleme ve reforma direnen kapalı bir çevreyle ilgili.

Bir Tahmin: Sıradaki Skandal Gerçek Değişimi Zorlayacak

Webb'in itirafı reforma yol açmayacak. Sıradaki büyük tartışma – belki şampiyonluk belirleyen bir ofsayt veya kupa finali kırmızı kartı – Premier League'i harekete geçmeye zorlayacak. İki yıl içinde PGMOL canlı ses yayını ve bağımsız performans değerlendirmeleri benimsemeye zorlanacak. O zamana kadar, daha fazla özür, daha fazla sızdırılmış ses kaydı ve daha fazla mahvolmuş hafta sonu bekleyin. VAR'ın istikrarlı bir şekilde sunduğu tek şey bir güven krizi ve Webb'in seçici dürüstlüğü bunu düzeltmeyecek.

Dosyalanmış: Görüş | LA Premier League Ana Sayfa