West Ham Orta Sahası: Pahalı Bir Durgunluk Müzesi

West Ham'ın orta sahası zayıf değil; pahalı bir durgunluğun ders kitabı örneği.

West Ham orta saha savaşlarını kalite eksikliğinden kaybetmiyor. Kaybediyor çünkü orta sahası üretmek için değil, tutmak için kurulmuş. Burası pahalı bir durgunluk müzesi: 30 milyon sterlinlik oyunculara 3 milyon sterlinlik adamların işi yaptırılıyor ve ortaya ne baskı yapan ne de ilerleyen bir takım çıkıyor.

Tarihsel bağlam: Moyes'in gölgesi

David Moyes döneminde West Ham'ın orta sahası bir kalkandı. Declan Rice ve Tomas Soucek, savunmayı koruyup kontratağa çıkmak için tasarlanmış bir ikiliydi. İşe de yaradı: Avrupa Ligi yarı finali, ilk altı bitişleri, pragmatik ama etkili bir oyun. Ancak o sistem Rice'ın sahayı kaplama ve hatları kırma gibi eşsiz özelliğine dayanıyordu. O, Arsenal'e gidince kalkan kevgire döndü.

Julen Lopetegui, takımı evrimleştirme göreviyle geldi. Guido Rodríguez'in transferi ve Soucek'in takımda tutulması, daha çok topa sahip olmaya dayalı bir yaklaşımı işaret ediyordu. Ama rakamlar başka bir hikaye anlatıyor. West Ham'ın orta sahası hâlâ derin oturuyor, hâlâ bölge veriyor, hâlâ baskı altında pas üst üste kuramıyor. Ne kadar değişse de aynı kalıyor.

Tez: Aksiyon için değil, reaksiyon için kurulmuş bir orta saha

Asıl sorun yapısal. West Ham'ın orta sahası, içgüdüsü başlatmak değil tepki vermek olan oyunculardan kurulu. Soucek istekli bir koşucu ama dar alanda sınırlı. Rodríguez bir yıkıcı, dağıtıcı değil. James Ward-Prowse bir duran top uzmanı; açık oyundaki etkisi baskı yediğinde eriyor. Gerçek tek yaratıcı güç olan Lucas Paquetá ise sık sık izole kalıyor, top almak için geriye gelmek zorunda kalıyor ve önünde kimse kalmıyor.

Sonuç: topa sahip olmayı pasifliğe çeviren bir orta saha. West Ham, ileri paslar ve son üç bölgeye yapılan paslarda Premier League'in alt üçte birinde. Maçları kontrol etmiyorlar; maçlardan sağ çıkıyorlar. Agresif baskı yapan takımlara karşı dağılıyorlar. Geriye yaslanan takımlara karşı ise fikirleri tükeniyor.

• Soucek'in çifte rolü: Hem ceza sahasından ceza sahasına koşan bir oyuncu hem de defansif siper olması isteniyor. Sonuç: ikisini de etkili yapamıyor, geçiş anlarında sık sık pozisyonunu kaybediyor.
• Ward-Prowse'un sınırları: Açık oyundaki pasları güvenli ve yana; baskı altında geri çekiliyor. Bu sezon birçok bekten daha az açık oyun fırsatı yarattı.
• Paquetá'nın izolasyonu: Brezilyalı, West Ham'ın en yaratıcı oyuncusu ama ligdeki diğer tüm hücum orta sahalarından daha derin bölgelerde top alıyor; bu da son üç bölgedeki etkisini azaltıyor.

Karşı tez: sakatlıklar ve adaptasyon

En güçlü karşı argüman, Lopetegui'nin oturmuş bir orta sahaya sahip olmadığı yönünde. Edson Álvarez'in sakatlıkları ve Rodríguez'in geç gelişi planları bozdu. Moyes'in alçak blokundan daha proaktif bir stile geçiş zaman alır. West Ham'ı şimdi yargılamak erken.

Ama bu argüman temel sorunu görmezden geliyor: orta saha kadrosu istenen sisteme uymuyor. Álvarez, sağlıklı olduğunda saf bir yıkıcı. Rodríguez 30 yaşında ve hiç yüksek baskılı bir takımda oynamadı. Soucek, Moyes döneminin kalıntısı. Teknik direktörün felsefesine uymayan oyuncular almak şanssızlık değil; kötü planlama. Orta saha adapte olmuyor; geriliyor.

Hüküm: Orta saha yeniden kurulmazsa West Ham alt yarıda bitirir

Tahmin: West Ham sezonu 50 puandan az ve negatif averajla bitirecek; Lucas Paquetá ise yazın onu nasıl kullanacağını bilen bir kulübe satılacak. Kulüp isim satın almayı bırakıp profile göre oyuncu almaya başlayana kadar orta saha pahalı bir durgunluk müzesi olarak kalacak.

Kategori: Taktik Analiz | LA Premier League Ana Sayfa